ZAMAN

​Ne tuhaf bir akşam

İçimde garip duygular

Yüreğimde derin bir sızı

Yolculuk yapıyorum

Geçmişten geleceğe.

​Oysa çok uzaklarda

Beni bekleyen biri var

Kim mi?

Bal renkli gözler

Floransa'da, bizim kilisenin yakınında buluşacağız.

​Birlikte arayacağız

Medicilerin ayak izlerini.

Biliyoruz zor iş

Ama yarattıkları uygarlık 

bizi kesmedi.

​Çünkü biz, mermerin içindeki ruhu gördük,

Tuvalden taşan 

o sessiz çığlığı.

Arno Nehri’nin 

sularında yıkanırken...

Biz sadece tarihi değil, 

kendimizi aradık.

​Ponte Vecchio’da 

durup baktık eski günlere,

Zanaatkarların 

çekicinde vuran o ritim,

Şimdi kalbimizde 

bir vaat gibi çarpıyor.

Kubbelerin altında 

saklanan o büyük sır,

Bizim bakışlarımızda 

yeniden can buluyor.

​Gelecek dediğin, 

geçmişin tozlu raflarında 

bir düş,

Ve o bal renkli gözler, 

zamanın tek gerçeği.

Yorulursak eğer, bir Rönesans akşamında soluklanır,

Yarattığımız o dünyada kayboluruz.

Biliyoruz, bu yol bitmez;

Ama sevda, zamandan 

daha eski ve daha taze.

Gelecek her zaman bizimle.

Macit CÜNÜNOĞLU