GÖNÜL İŞTE, ESTİ YİNE
Yetmiş altının kapısındayım
Saçlarımda zamanın beyaz imzası.
Bir ömür geçti avuçlarımdan
Kimi yara, kimi şarkı bırakarak.
Yirmi altıda baba oldum,
Çocuklar büyüdü, ben de onlarla.
Bir kadın vardı, genç yaşta giden,
Adı hâlâ kalbimde yarım bir cümle.
Şimdi dört torun gülüyor hayatıma,
En saf hâliyle yeniden başlıyorum.
Anladım ki en büyük servet
Aynı sofrada çoğalan nefesmiş.
Biraz müzik, biraz rakı,
Udun tellerinde saklı akşamlar.
Dünya gürültülü, siyaset hoyrat,
Ben kalbimin sesini dinliyorum.
Memleket zor bir sınavdan geçiyor,
Bayrak yorulmuş, umut yıpranmış.
Ama hâlâ direnen bir şey var içimde,
Adı: yarınlara inat yaşamak.
Dostlarım vardı, toprağa düşen,
Her biri bir çağdı omuzlarımda.
Gezdim, gördüm, sevdim, yandım,
Eksik kaldım ama pişman olmadım.
Aşka kapımı hiç kilitlemedim,
İnsanı sevdim, masumca.
Yalnızlığı öğrenirken
Rüyalarla barıştım çoğu gece.
Geriye kalan
Şişenin dibinde bir suskunluk,
Udun telinde bir hüzün
Ve gözü açık giden bir adam.
Bugün yetmiş beşinci yılım,
Dostlarıma sarılıyorum kelimelerle.
Selâm olsun güzel yüreklilere,
Selâm olsun güneşli günlere.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder