13 Ocak 2026

DOSTLAR SOFRASI


Sessizlik yine çöktü geceye 
Nihavend var yüreğimde 
Davetkâr notalar dans ediyor
Yolculuk var geçmişe.

Ama aşk yakamı bırakmıyor 
Martılar çığlık çığlığa 
Boğaz vapuru iskelede 
Biricik dostunu bekliyor.

Oysa Haydarpaşa'dayım
Son yolcu
Tren hareket etmek üzere 
Güzergâhı Ankara üzeri Amasya.

Oy memleketim oy! 
Yeşil gözlü sevdalım.
Ne kadar özledim seni
Ya dostlarım?
İnce saz eşliğinde kurmuşlar sofrayı...
Kimler yok ki.

Başta Kemani Necmi...
Ermeni ağabeyim...
Serkis efendiden başlattı faslı:
"Kimseye etmem şikâyet..."
Dedim ya, yüreğim nihavend.

Tatyos uğradı meşke... 
Ahmet Rasim'den selâmlar getirdi.
Ev sahibi İrfan Özbakır usta
Uzandık mı rasta.

"Ömrümce hep adım adım..."
Ah ahhh!
Gönül kimleri aramadı ki?
Başta yitirdiğimiz canlar
Kaybolan mekânlar 
Ve yaşanmamış aşklar.

Evet, Amasya öyle bir 
memleket ki
Hepimizi kucaklar.
Geçmişinde zengin uygarlıklar
Anıtsal mimariler 
Can suyu Yeşilırmak hepsini bağrına basar.

Dağları mezar olmuştur krallara
Saraylar kızların 
En yüksek tepelerinde sarnıçlar 
Minarelerinde şerefe
Komşumuz Diyojen'in 
elinde fener
Gündüz vakti Selağzı'nda  
insan arar!

Oysa biz Mahzen'deyiz
Yeraltında, boncuk gözlü muhacirlerin mekânında...
Gece ilerlemiş, dostlar sofrasındayız.

Macit CÜNÜNOĞLU

Hiç yorum yok:

TARİHİN İZİNDEN

Amasya’nın topolojisi haritayla açıklanmaz; belge ister, hafıza ister, bir de susmayı bilen bir dil. Yeşilırmak, kentin omurgasıdır. Rastgel...