Her mayıs geldi mi
bir şey burkulur içimde,
takvim yaprakları değil
hatıralar düşer önüme.
Kırk bir yıl önce
genç bir bahar
yarım kaldı avuçlarımda,
çocuklarımın annesi
zamansız gitti
ve Mayıs
o günden sonra
hep biraz hüzün koktu.
Ama bu Mayıs başka…
Bu kez bahar
kapımı gülerek çaldı.
Dün
bir can daha düştü kucağıma,
dördüncü kez
“dede” dedi hayat bana.
İçimde gerçek bir bahar var şimdi,
ne Pirus zaferi uğruyor aklıma
ne kaybedilmiş seçimler.
Hayat,
bildiğini okuyor usulca.
Yoruldum analizlerden,
kuru laflardan,
rakamlara sığmayan yalanlardan.
Bir kelime kaldı aklımda
temiz, sade, insanca:
Samimiyet.
İçinin dışınla bir olması,
düşündüğünü
korkmadan söyleyebilmek.
Gözlerinle gülmek
dünyaya ışıkla bakmak…
Ama aradım,
bulamadım onu
siyasetin kalabalık kürsülerinde.
Kırk tilki dolaşıyor zihinlerinde,
kuyrukları birbirine değmeden.
Dertleri ikbal,
vatandaş teferruat.
Bir yanda din,
bir yanda bayrak
üzerinden kurulan
kirli cümleler.
Karşıda pembe düşler…
Sonuç belli:
Yirmi bir yıl kazandı saltanat,
kaybeden
umut oldu,
vicdan oldu,
bir de
gerçek vatanseverlerin
saf iyimserliği.
Geçer elbet bu sarsıntılar,
ama en çok
zehirli dile içerliyorum.
Aynı sofranın ekmeğini bölenler
bir oy yüzünden
birbirine düşman kesiliyor.
Oysa
aynı halkız biz,
aynı yorgunluk,
aynı geçim derdi.
Azıcık aşım
kaygısız başım derken
bir de
kimseye muhtaç olmamak
isteriz sadece.
Şan şöhret onların olsun,
saraylar, yatlar, alkışlar…
Bana
zeytinle bölünmüş ekmek yeter,
bir de
kalp kırılmamış bir akşam.
Ben
kalp kırmayı bilmem,
sevgiye inanırım.
Dil, din, ırk sormam
yeter ki
yürekteki ışığı göreyim.
Sevdikçe çoğalırım,
çoğaldıkça
şarkılar akar içime.
Daha dün
torunum geldi dünyaya,
dördüncü kez dede oldum.
Amasya köklerim
bir dal daha verdi.
Ve ben
kendimi
yeryüzünün
en zengin insanı sayıyorum.
Bu mutluluk
bana fazlasıyla yeter.
Sağlıkla, sevgiyle kalın…
Macit CÜNÜNOĞLU
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder