1965…
Tokat Öğretmen Okulu.
4-G şubesi;
öğretmenliğe ilk adım,
ilk heyecan, ilk düşler…
Bir fotoğrafa sığmış
koca bir gençlik.
Omuz omuza verdik,
dostluğu böyle öğrendik;
aynı sıralarda büyüdü
hayâllerimiz.
Yıllar geçti…
Kimi gitti sessizce,
kimi kaldı anılarda.
Biz, yaşayanlar,
şimdi saçlarında aklarla
aynı fotoğrafa bakıyoruz.
Biraz hüzün,
biraz gülümseme,
gözlerimizde nem…
Ama hâlâ
içimizde o çocukların
sesi var:
Haydi arkadaşlar,
hayat daha bitmedi.
Biraz daha yaşayalım;
biraz daha gülelim,
biraz daha sevelim…
Çünkü bazı fotoğraflar
geçmişi göstermez yalnızca;
insanın hâlâ yaşadığını da söyler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder