Tokat Öğretmen Okulu’nda
on sekiz yaşındaydık.
Dünya küçüktü o zaman,
gelecek sonsuz…
Bir köyde stajdaydık;
öğretmenliğin eşiğinde,
hayata ilk kez
başka gözlerle bakıyorduk.
Sekiz arkadaştık,
aynı fotoğrafın içinde
sekiz ayrı düş,
tek bir gelecek…
Sonra yıllar geçti.
Ömür, usul usul
kendi hesabını tuttu.
Şimdi bu fotoğrafa bakıyorum:
Sekiz genç adam hâlâ burada,
ama dördünün sesi
çoktan sustu.
Yüzlerimiz hâlâ on sekiz,
gülüşlerimiz hâlâ yarının…
Biz yaşlandık,
Ama O dört arkadaş fotoğrafta
hep genç kaldı.
Meğer zaman
insanı yaşlandırmıyormuş yalnız;
bazılarını hayattan alıp
fotoğraflara bırakıyormuş.
Ve insan,
en çok da dostları eksildikçe
yaşlanıyormuş…
Fotoğraf:
Nigari, İhsan, Mehmet , Salim, Maruf, Macit, Nihat, Ahmet.
Küçük Brep Köyü/Tokat.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder