Memleket dediğin
bazen uzakta maviye yaslanan
bir dağ,
bazen sessizliğinde büyüyen bozkır…
Bazen uçsuz bucaksız bir gökyüzü,
bir bulutun gölgesi düşer yüreğine;
bir anda çocukluğun uyanır,
bir koku, bir rüzgâr,
bir uzaklık dokunur içinden.
O zaman anlarsın;
memleket bir yer değil yalnız,
insanın içinde taşıdığı
dinmeyen bir özlemdir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder