Amasya’nın bir zamanlar
Gülhane Parkı vardı.
Yeşilırmak’ın kıyısında, çocukların koştuğu, yaşlıların dinlendiği, insanların nefes aldığı bir şehir parkıydı.
Şehrin ortak hafızasıydı.
Ama kaybettik.
Beş yıldızlı bir otel uğruna, hemşerilerimizin gözleri önünde parça parça yok edildi.
Şimdi Amasya’nın önünde
yeni bir fırsat var.
On İki Eylül rejiminin mirası Orduevi yıkıldı.
Geriye, Yeşilırmak’ın kıyısında, şehrin tam kalbinde değerli bir arsa kaldı.
Bu arsa betonun, otelin ya da ticari hesapların değil; halkın ortak yaşam alanı olabilir.
Bir şehir parkı…
Ağaçların altında yürüyüş yolları, çocuklar için oyun alanları, yaşlılar için banklar, gençler için buluşma noktaları…
Ve gerektiğinde afet toplanma alanı.
Kısacası Amasya’nın nefes alacağı bir alan.
Hemşerilerimizin talebi açık. Beklenti açık.
Peki belediye neden sessiz?
Daha da önemlisi, kapalı kapılar ardında ne konuşuluyor?
Natamam otel karşılığında Orduevi arsasının verilmesi gibi bir pazarlık söz konusu mu?
At pazarlığına benzeyen böyle bir anlayış, Amasya’nın geleceğini belirleyemez.
Çünkü bu arsa sıradan bir mülk değildir.
Burası Amasya’nın ortak hakkıdır.
Şimdi Belediye Başkanı Sayın Turgay Usta’ya açıkça soruyoruz:
Amasyalının sesini duyacak mısınız?
Orduevi arsasının halkın kullanımına açılması için mücadele edecek misiniz?
Yoksa bir kez daha şehrin ortak değeri, özel çıkarların insafına mı bırakılacak?
Biz yeni bir Gülhane Parkı kaybetmek istemiyoruz.
Bu kez karar kapalı kapılar ardında değil, halkın önünde alınmalıdır.
Şeffaflık istiyoruz.
Cesaret istiyoruz.
Amasya sevdası istiyoruz.
Çünkü başkanlar değişir, makamlar geçer, binalar yıkılır.
Ama şehir kalır.
Ve tarih, Amasya’nın bu değerli toprağını kimin koruduğunu da kimin pazarlık masasına koyduğunu da unutmaz.
Orduevi arsası rantın değil,
halkın olsun.
Yeşilırmak’ın kıyısı betonun değil, Amasya’nın nefesi olsun.
Bir daha, gözlerimizin önünde bir şehir parkını sessizce kaybetmeyelim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder