Solmaz Kiper ile Erol Çevikçe kardeşlerin en küçükleri, Hoca Kazım ile Hacer halamın son evladı Gülen ablam, sonsuzluğa göç etti.
Aramızda on yaş vardı.
Düğün gününü bugün gibi hatırlıyorum.
Amasya'nın en güzel kızlarından biriydi Gülen ablam.
Ama onu görenlerin ilk fark ettiği, o güzel yüzünden önce menekşe gözleriydi.
Bakışlarında insanın içini ısıtan, yıllar geçse de eksilmeyen bir ışık vardı.
Genç yaşta evlendi, genç yaşta anne oldu.
İki erkek, bir kız olmak üzere topluma pırıl pırıl üç evlat kazandırdı.
Üçü de iyi üniversitelerde eğitim gördüler.
Büyük oğlu ise baba mesleğini, çiftçilik geleneğini başarıyla sürdürerek ailesinin köklerine sahip çıktı.
Hayat bazen sevdiklerimizi erken alıp götürüyor.
Gülen ablam da sevgili eşi Orhan Saçlı ağabeyimizi genç sayılabilecek bir yaşta, bir kalp krizi sonucu kaybetti.
Orhan ağabeyimizin de kendine özgü, avangart bir kişiliği vardı.
Altında Chevrolet pikap, başında hasır şapka...
Salucu tarafındaki arazilerine doğru yola çıktığında, Amasya yollarında görenlerin dönüp bir daha baktığı, karizmasıyla dikkat çeken bir adamdı.
O yıllarda Gülen ablamın Almanya'dan getirtilen koyu yeşil Mercedes'in direksiyonuna geçmesi ise Amasya için neredeyse bir devrimdi.
O günlerin şehir hayatında pek alışılmadık, cesur ve özgün bir görüntüydü bu.
Şimdi, her hayatın sonunda olduğu gibi, sevenleri Gülen ablamı Amasya'da bir cami avlusundan son yolculuğuna uğurlayacaklar.
Ben Gülen ablamı çok sevdim.
Yalnızca halamın kızı olduğu için değil...
Güler yüzüyle, pozitif duruşuyla, insanın içini ferahlatan varlığıyla ve menekşe gözlerindeki o hiç eksilmeyen ışıkla sevdim.
Şimdi o gözler kapandı belki.
Ama bazı insanlar, hayattan göç ettikten sonra da bakmaya devam ederler insana.
Fotoğraflarda, hatıralarda, aile sohbetlerinde, eski Amasya günlerinin arasında...
Gülen ablam da bizim hafızamızda hep o güzel yüzüyle, gülerken parlayan menekşe gözleriyle yaşayacak.
Nurlar içinde yat değerli ablam.
Mekânın cennet, melekler yoldaşın olsun.
Seni çok özleyeceğiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder