Yeğenim Hüseyin Moray

Macit Cününoğlu, 

15 saat · 

Yeğenim Hüseyin Moray'ı sonsuzluğa uğurladık...
Nurlar içinde yatsın...
İyi bir fotoğrafçıydı.
İşte anılarımız; altmışlardan, yetmişlerden.

BeğenYorum YapPaylaş

Muhsin Salman, Hasan Şahin, TC Naci Tunçel ve 23 diğer kişi bunu beğendi.

Yorumlar

Ferit Giray BAŞ SAĞLIĞI ...SABIRLAR DİLERİM

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 15 saat

Mustafa Soydemir Işıklar içinde uyusun.Sizlere;sabır ve başsağlığı diliyorum.

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 15 saat

İhsan Kapusuz Başın sağ olsun dostum.Sabır ve metanet diliyorum.

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 15 saat

Dursun Çelik Başınız sağolsun,

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 15 saat

Mehmet Seven Başınız sağolsun Macit abi

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 15 saat

Enver Aytekin Başın sağ olsun arkadaş

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 15 saat

Rezzan Darendeliler Sabir ve bassagligi diliyorum

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 15 saat

Figen Ozol Başınız sağolsun .Allah rahmet eylesin

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 14 saat

TC Annecim Ozturk Başınız sağolsun!! Size ve ailesine sabır diliyorum.!!

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 14 saat

Zuhal Nakay Başınız sağolsun, değerli köşe komşum. Allah rahmet eylesin, sevdiklerine sabırlar versin...

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 14 saat

Fevzi- Güler Düzen basınız sagolsun

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 14 saat

Rıza Ezgin Sizin ve yakinlarinin basi sagolsun,

Beğenmekten Vazgeç · Yanıtla · 1 · 14 saat

TC Serfiraz Çakır Bşınız sağ olsun dost ışığında uyusun

Beğen · Yanıtla · 14 saat

Cihan Ucler Nur icince yatsin basiniz sagolsun

Beğen · Yanıtla · 14 saat

Saliha Sert başınız sağolsun, ışıklarla uyusun...((((

Beğen · Yanıtla · 14 saat

Vahdet Çil Allah rahmet eylesin.Başınız sağolsun.

Beğen · Yanıtla · 13 saat

Hasan Gul Başınız sağ olsun,ışığı bol olsun,sizlere de sabırlar diliyorum

Beğen · Yanıtla · 13 saat

Veysel Kara Basınız sağ olsun. Toprağı bol olsun.

Beğen · Yanıtla · 13 saat

Kemal Alaçam Başınız sağolsun Abi..

Beğen · Yanıtla · 13 saat

Hikmet Turan Işıklar içlnde olsun

Beğen · Yanıtla · 13 saat

Ceyda Turan Teomanlı Basin sağolsun, huzur içinde yatsin

Beğen · Yanıtla · 13 saat

Benan Yazıcılar Başınız sagolsun. Rahmetler dilerim.

Beğen · Yanıtla · 13 saat

Kamil Mor Başınız sağolsun.

Beğen · Yanıtla · 12 saat

Lerzan Alp Başınız sağolsun. Allah rahmet etsin.

Beğen · Yanıtla · 12 saat

Sadan Dedeoglu Çok üzüldüm. Işıklarda uyusun.Acınızı paylaşıyor aileye sabırlar diliyorum.

Beğen · Yanıtla · 12 saat

Mürsel Budak Başın sağolsun abi

Beğen · Yanıtla · 12 saat

Abdullah Soytürk Allah rahmet eylesin. Başınız sağ olsun, sizlere sabırlar diliyorum.

Beğen · Yanıtla · 12 saat

Ahmet Torun başınız sağ olsun.Işıklar içinde uyusunç

Beğen · Yanıtla · 12 saat

Hasan Kıymet allah rahmet eylesin....

Beğen · Yanıtla · 12 saat

Tayfun Sözer Başınız sağ olsun frown ifade simgesi

Beğen · Yanıtla · 11 saat

Nihat Genç Başınız sağolsun ışıklar içinde yatsın.

Beğen · Yanıtla · 10 saat

İhsan Akgül Başınız sağ olsun

Beğen · Yanıtla · 10 saat

Günay Diren başınız sağolsun ışıklarda uyusun

Beğen · Yanıtla · 10 saat

TC Lemanser Sükan Başınız sağ olsun.,,

Beğen · Yanıtla · 10 saat

Özden Tunçok Başınız sağ olsun.Allah cennet nasip etsin.

Beğen · Yanıtla · 9 saat

TC Mehmet Bural Macit,başınız sağ olsun,ailesine ve yakınlarına sabır diliyorum.

Beğen · Yanıtla · 9 saat

Gurol Belen Baş sağlığı ve sabırlar diliyorum... ((((

Beğen · Yanıtla · 9 saat

TC Hasan Varış · Arif Adil Ustaoğlu ile arkadaş

sabır ve baş sağlığı dilerim.

Beğen · Yanıtla · 9 saat

Yusuf Karaca Sabır diler im,dostum başın Sağol sun.

Beğen · Yanıtla · 9 saat

TC Çetin Samancı Başınız sasğolsun Allah sabır versin.

Beğen · Yanıtla · 9 saat

Yasar Sert Macitciğim başınsağolsun.ailesine,yakınlarına,allahtan sabırlar diliyorum.mekanı cennet olsun.

Beğen · Yanıtla · 8 saat

TC Naci Tunçel Başınız sağolsun. mustafa abi.

Beğen · Yanıtla · 5 saat

Rafet Çağlar Sabırlar dileriz.Rahmst olsun,ışıklar içinde yatsın..

Beğen · Yanıtla · 3 saat

Elif Gün Sabırlar diliyorum Macit Hocam. Işıklar içinde yatsın. Mekanı cennet olsun.

Beğen · Yanıtla · 31 dk.

Salih Damatoglu BAŞINIZ SAĞ OLSUN KARDEŞİM MEKANI CENNET OLSUN

Beğen · Yanıtla · 8 saat

Burhan Kuzucu başınız sağolsun

Beğen · Yanıtla · 8 saat

Ferda Yaman Başınız sağolsun

Beğen · Yanıtla · 7 saat

Çağdaş Tekman Basinsagolsun macit amca

Beğen · Yanıtla · 5 saat

Mustafa Kımıl Başınız sağolsun, kabri nur, mekanı cennet olsun.

Beğen · Yanıtla · 5 saat

Zafer Dandinoğlu Baş sağlığı diliyorum.

Beğen · Yanıtla · 5 saat

Muharrem Ulukaya Macit'im başınız sağ olsun ışıklar içinde yatsın.

Beğen · Yanıtla · 2 saat

Saadet Altınörs başınız sağ olsun.. nutlar içinde yatsın Macit..

Beğen · Yanıtla · 1 saat

Hüseyin Çelik Gidenlere selam olsun. Geride kalanlara sabırlar diliyorum.

B

Beğen · Yanıtla · Dün, 17:47

Yasemin Aksu · Figen Ozol ve 3 diğer kişi ile arkadaş

Başiniz sagolsun

Beğen · Yanıtla · 20 saat

Hasan Aldemir başınız sağolsun dost...

Hissiyat!

Macit CÜNÜNOĞLU

Görüldüğü gibi ülkemizin Doğu'sunda başka hayatlar yaşanıyor,
Batı'sında başka...
Ve birileri bu duruma kıs kıs gülüyor...
Çünkü gidişattan memnunlar.
Nasıl olsa ölenler kendi evlatları değil...
Fakir fukaranın çocukları...
Daha doğrusu bedelliden sıyırtamayanlar...
Veya ekmek parası uğruna askerliği, polisliği meslek olarak seçenler.
Eskidenmiş o itibarlı rütbeler...
Yakın tarihlerde böyle bir şey yok...
Çaresizliğin, sıkışıklığın savurduğu gençler...
Yaprak gibi toprağa düşüyorlar.

Yazık, çok yazık ama...
İktidar hırsı, koltuk sevdası, oy avcılığı herşeyden üstün...
Üstelik tadı alındı bir kez...
Baksanıza necip halkımıza; 7 Haziran'da ceza kestiği AKP'yi,
beş ay sonra ödüllendirdiler...
Üstelik yüzde 49,5'la.
Tabii tek bir sebebi var: Şiddet, tehdit ve kan!

Bence başkanlık sistemi falan teferruat...
Adam zaten sultan...
Dediği dedik astığı astık...
Karşısına kim çıkarsa ezip geçiyor...
Bir nevi modern çağda padişahlık düzeni...
Bol miktarda dincilik...
Peşinden milliyetçilik...
"Tek bayrak, tek millet" martavalıyla sürükleniyoruz geleceğe.

Peki, çare...
Israrla CHP diyeceğim ama...
O da hayâlden öteye geçmiyor.
Düşmüşler kendi dertlerine...
Bir de iktidara lâf yetiştirme çabası...
Of ki offf...
En iyisi kendi hâllerine bırakmak!

MHP derseniz, golü yedi...
Yapılacak ilk seçimde parlamento dışı...
Kına yaksın Devlet Bahçeli...
Çapsızlığın zirvelerinde dolaşırken olacağı buydu...
Aynı netice HDP için de geçerli...
Yavru muhalefet güzelleri artık seyirci...
Kısaca 2002 seçimlerine dönüyoruz...
İki partili meclis...
AKP ile CHP el ele...
Gidiyoruz gündüz gece.

Artık demokrasi konuşmanın da faydası yok...
Nerde hukuk düzeni, nerde kuvvetler ayrılığı?
Merkez Beştepe...
Tanrının yeryüzündeki gölgesi...
Biat eden mutlu...
Bizim gibi ayrık otları mutsuz ve huzursuz.
Olsun, bendeniz hâlimden memnunum.
Zaten hiçbir zaman kazanamadım...
Elbette insanî değerler hariç...
Adam olana bunlarda yeter...
En azından hayata gülümseyerek bakmayı öğrendik...
Bizzat hayatın kendisinden...
Birazdan Picasso, Monet ile buluşacağım...
Adres: Sabancı Müzesi.
Bu arada duyduk duymadık demeyin...
Her sabah Kadıköy'den Emirgân'a motor kalkıyor...
Yeni başladı...
Hele balkonunda sıcak çay ile sigara tellendirmek...
Zevklerin en güzeli...
Öyleyse siyaset sevenlerin olsun...
Sanat bizlerin.

Üç ölüm!

Macit CÜNÜNOĞLU

Geçtiğimiz hafta tanınmış üç kişi öldü.
Biri işadamı Mustafa Koç...
İkincisi popüler siyasetçi Kamer Genç...
Sonuncusu da ünlü edebiyatçımız Tahsin Yücel.
Üçü hakkında da çok şey yazılıp söylendi...
Öyleyse ben de düşüncelerimi açıklamalıyım.
Öncelikle Mustafa Koç hakkındaki Tofaş işçilerinin
taziye mesajı ilgimi çekti...
Özetle "insan olarak üzüldük ama hakkımızı helâl etmiyoruz" mealindeydi...
Aynı görüşteyim...
Hatırlarsınız; yakın tarihte söz konusu fabrikadaki işçi kıyımları had safhadaydı...
Koç grubu kılını bile kıpırdatmadı.
Böyledir bu işler...
Toplumsal hafızası dumura uğramış toplumlarda yapılan kötülükler,
fenalıklar çabuk unutulur...
Ve ölüm zamanı da geldi mi; kör gözlü badem gözlü olur!

Aynı şekilde Kamer Genç...
12 Eylül faşizminin "Danışma Meclisi" üyesi...
Ayrıca iki dönem DYP milletvekili...
Faili meçhul cinayetlerin kol gezdiği dönem...
Sokaklar kan gölü...
Kamer Genç kürsüde, mizahın en kabasıyla karşımızda...
Âdeta meclis fenomeni...
Kızanı çok, güleni az...
Çiçek sulamasıyla ünlü siyasi figür...
O da bu dünyadan ironik bir sedayla gelip geçti.

Bir de Tahsin Yücel'imiz var ki...
Elbistan'ın köyünden...
Yoksul hayatların en çarpıcısı...
Galatasaray Lisesi'ne uzanan hayat serüveni...
Yurt dışı mastırları...
Romanlar, çeviriler...
Edebiyatımızın kilometre taşı...
Tek kelimeyle parlayan yıldız.
O da bu dünyadan sessiz sedasız göçüp gitti.
Ancak insanlığın değerlerindendi...
Unutulmayacak, bıraktığı eserlerle yaşayacak...
Sanatın zirvesinde dolaşan gerçek bir güneşti.

Son söz olarak da: Üçü de nur içinde yatsın...
Lâkin güneşimizin melekleri bol olsun ki...
Sonsuzluktan aydınlatmaya devam etsin.
İşte benim görüş ve düşüncelerim...
Onaylayana da eyvallah, onaylamayanada...
Her zaman olduğu gibi: YAŞASIN SANAT derim.

Gülümse

Macit CÜNÜNOĞLU

Çürümüş bir devlet nasıl olur?
Uzağa gitmeye gerek yok, memleket manzaralarını seyredin yeter!
Öncelikle düşünce yasak, hele ifade etmek...
Yandınız.
Hapishaneler tıka basa dolu...
Pek çoğu aydın, muhalif...
Evet, katlanması zor ama bu bir tarihi süreç...
Elbette geçeçek...
Lâkin ağır tahribatlarla, onarılmaz yaralar açarak.

Yüz yıllık Cumhuriyet birikimini kolay harcadık.
Ancak asıl üzüntü veren...
Bir kişinin, yanlış okumadınız; bir kişinin ihtiraslarının
kurbanı olmak...
İnanın yapılanlar, hakarete varan demeçler tahammül sınırlarını
zorluyor ve insanın kanına dokunuyor.
Tabii bu sistemin adı demokrasi olamaz...
Olsa olsa dinci faşizm denir ki...
Hukuktan arınmış, sarayın ağzına bakan adalet...
Özetle; mekanizmaları iflas etmiş ucube bir devlet!

Düşünsenize heykeller yıkılıyor...
Karar mercii O...
Sanki Taliban'ın ülkesinde yaşıyoruz...
İki üç yıl önce Tophane-i Amire Kültür ve Sanat Merkezi'nde
bir sergi gezdim...
Heykeltraş Mehmet Aksoy'un...
Dünya çapındaki sanatçımız...
Yarattığı eserler olağanüstü.
Fakat kim anlar?
Bilhassa Osmanlılık ruhu diye yırtınan zihniyet...
Düşmüşler diktatör Arabın peşine...
Ülke pazarlıyorlar.
Kafa göz yararak, kan akıtarak...
"Barış" söylemi yasaklanıyor...
"Çocuklar ölmesin" demek suç...
Sonuç itibariyle tuhaf ülke oldu canım memleketimiz!

Neyse ki sanat var...
Sarıp sarmalayan.
Kimi çareyi kör kuyularda, dogmatik inançlarda arar...
Bense heykel, resim peşindeyim...
Kulağımda Beethoven'ın devrimci müziği...
İlerliyorum hayatın içinden...
Gülümseyerek...
Her şeye rağmen!

Hrant'sız dokuz yıl...

Saygıyla, sevgiyle, hasretle...

CHP!

Kemal Kılıçdaroğlu 4. kez Genel Başkan seçilmiş...
Öncelikle CHP'ye, sonra vatana millete hayırlı olsun.
Yalnız işi zor...
Parti yüzde 25'e kilitlenmiş...
Memleketin hâli malûm...
İktidar muhalefeti yıpratmak için elinden geleni yapıyor...
Ne bileyim işte...
Doğrusu ya; bu şartlarda sayın Kılıçdaroğlu'nun yerinde olmak istemem.
Aslında çalışkan, namuslu siyasetçi...
Ancak çalışmalarıyla ne camiye ne kiliseye yaranabiliyor!
Herhâlde temel sorun CHP'nin bizatihi kendisi...
Dile kolay, partinin yüzyıla yaklaşan ömrü var...
Devlet kurmuş, ulus toplum yaratmaya çalışmış...
Elbette bu süreçler de sıkıntılar, travmalar yaşamış...
Yıpratıcı, hafızalara kazınmış sahneler...
Zor, geçmişin kara lekelerini aşmak zor!

Tarihsel gerçekleri tek tek sıralamanın lûzumu yok...
Neleri kastettiğim anlaşılmıştır...
CHP militarizm el ele, Kürt Memed nöbete...
Dolayısıyla statükoculuk, vesayetçilik CHP'nin canını okumuştur.
Bir de Baykal faktörü...
Kayıp yıllar...
Bakıyorum zat-ı muhterem hâlâ kuliste...
Canım sıkılıyor, sinirleniyorum.
Bu şahsın topluma, siyasete vereceği bir şey yok...
Sadece zarar...
Ancak Hacıyatmaz gibi düşse de, kalksa da milletvekili!
Tabii olan CHP'nin devrimci ruhuna oluyor.

Bir de Doğu faktörü var...
Coğrafi olarak değil, siyaseten...
Bizim Doğu Perinçek...
Solculuktan Maoculuğa, enternasyonalizmden milliyetçiliğe süreklenen
bir garip fani...
General ve sosyal demokrat avcısı...
Kim ki koltuğunu kaybetti (paşalar yıldızlarını)...
Anında tuzakta ve alayı Ulusal Tv'de...
İşleri güçleri CHP'ye yüklenmek...
Ve Perinçek hazretlerini bir halt zannetmek.
Şahsen utanıyorum...
Medyanın cilalı yüzü siyaset erbabını bu denli alçaltmamalı...
Lâkin burası Türkiye...
İçi dışı bir, maskesiz insanların kıt olduğu ülke...
Hele gerçek demokratı bulmak...
Neyse, pazar günü lâfı uzatmayalım...
Kolay gelsin Kemal Abim, ilkesiz siyasetinde üstün başarılar dilerim!

Macit CÜNÜNOĞLU

Şarkıların içinden...

Macit CÜNÜNOĞLU

Bir dönem kızı Beste'den çok çeken sevgili Kayahan
televizyon ekranlarından derdini ummana döküp bir de
şarkı yapmıştı...
Hatırlarsınız: "Allahım neydi benim günâhım?"...
Çok sever gitarımla da sıkça çalarım.
Sağlam parçadır ve duyguludur.
Tabii aklıma yaşadığım ülke gelir...
Özellikle toplumun bir kesimine çektiren devlet erkanı...
Ve başlarım sorgulayıp mırıldanmaya;
"Allahım neydi bizim günahımız?"

Evet, hiçbir şey eskisi gibi değil.
Yarın korkusuyla ömür tüketmek sıkıntılı ve yorucu.
Üstelik onurlu ve haklıyız.
Lâkin kısa vadede çare yok...
Bir lokma ışık bile yok.
Öyleyse çözüm tarihe ve şarkılara sığınmak.
Çünkü insanlık ne belâlar ne vartalar atlattı.
Yıkılmaz denilenler yıkıldı, gitmez denilenler gitti...
Yeter ki dik durmayı bilelim..
Eğilmeden, bükülmeden, vicdanımızı pazara çıkartmadan.
Emin olun, gerisi gelir.
Hiçbir güç iyinin, doğrunun karşısında duramaz...
Hatta şeytan bile.
Baksanıza dindarların hâline...
Her kafadan bir ses, akıldan izandan yoksun...
Sanki hepsi tefekkür, takva sahibi...
Yalan dolan onlarda...
Bölücülük derseniz; dik âlâsı...
Karı kız, kumar ayakları?
Necip Fazıl'ı okumak yeter, uyşturucu da promosyon!

Öyleyse mücadeleye devam...
Bildiğimiz yoldan, şarkıları ihmâl etmeden.
Herşeyden önce hayat güzel...
Ömür derseniz; altın tepside sunulan hediye...
Bütün mesele parantezin içini kaliteli yaşamak...
Gerisi de hikâye...
Bu duygular içinde dostlarıma iyi hafta sonları...
Sanatlı, güneşli, umutlu, sevinçli...
Pazar'a bol muhabbetli görüşmek dileğiyle...
Hoşçakalın canlar.

Gururumuz Nazım Hikmet...

Magnetli hayatlar!

Macit CÜNÜNOĞLU

Aydınların "barış" çağrısını Sedat Peker üzerinden tartışıyoruz...
Bakar mısınız hâlimize?
Açılan soruşturmalar da cabası!
Üstelik bu yüzyılda!
Her daim söylerim; bütün mesele demokraside düğümleniyor.
Kalitelisine sahip değilseniz, kapitalizm istediği kadar işlesin...
Özgürlükler kadük kalıyor.

İşin tuhaf tarafı, tam bir fast foodcu olduk!
Konuk olduğum evlerdeki buzdolabı kapaklarına bakıyorum...
Hemen hemen alayı çiçek bahçesi....
Pizzacıdan dönerciye, balıkçıdan lahmacuncuya.
Âdeta magnet dünyası!

Elbette yakışır canım ülkeme.
Özgürlükler iğdiş edilmiş, yalan dolan demokrasi can çekişiyor...
Tartışıyoruz...
Başkanlık sistemi ne getirip ne götürecek!
Batı'da olsa Can ile Erdem bu kadar süre içerde kalır mıydı?
Yine de tıngır mıngır gidiyor hayatlar...
Altta kalanın canı çıksın felsefesi tüm acımasızlığına karşın
hüküm sürüyor.
Dolayısıyla örgütsüz toplumların rutinleri maalesef bu...
Bir dilekçe imzalarsın...
Savcı başına dikilir...
Yetmez, kaşarlanmış katil kanınla duş yapmaya kalkar...
Dahası devletin başı barışseverleri "aydın müsveddesi" olarak tanımlar...
Bu kadarı da fazla ama...
Adama "demokrasin kadar konuş derler!"

Yok işte, n'apalım...
Altmış beş yıldır beceremedik.
27 Mayıs darbesinde olduğu gibi askerin postalından
özgürlük bekledik...
Aynı şekilde liberal olması gerekenleri demokrat sandık...
Hâlbuki faşizmle el ele...
Oy verdik milliyetçisine, dincisine...
Ve bugünlere geldik, magnetli hayatlara...
Çek bir pizza...
Umurumda mı dünya!

Tarihin izinden...

Gençlerle birlikte...

Macit CÜNÜNOĞLU

Dün kuzeniyle birlikte torunum geldi.
Kuzen Mimar, eğitimini ABD'de tamamlamış.
Nişanlısı orada tanıştığı genç, Antalyalı Petrol Mühendisi.
Evlenip Batman'a yerleşeceklermiş.
Tabii bir sohbet bir sohbet.
Gençler iyi ya, kuşağım gibi sızlanıp şikâyet etme yok.
Ayrıca mimar kızımız yan flüt çalmaya başlamış...
Bir sevindim bir sevindim.
Ne de olsa sanat âşığıyım, hele müzik denince akan sular durur.
Bu arada torunum da Duman grubu fanı...
Özellikle solistleri Kaan Tangöze,nin hastası.
Vallahi keyifli...
Uzun zamandır çürümüş siyasetin dışına çıkamamıştım...
Ne güzel sanat ve de müzik konuşmak.

Televizyonda da GS ile Banvit takımlarının basketbol maçları var...
Bir taraftan da onları izliyoruz.
GS İtalyanlara yenildi, Banvit İspanyolları deplasmanda devirdi.
Oradan da NBA ligine geçtik.
Mimar kızımız Denverlı, orada okumuş.
Torunum ise Los Angeles taraftarı, sıkı bir Kobe Braynt hayranı...
Saati, tşörtü morla sarı...
Tuttuğu takımın renkleri.
Bir ara kendimin ne kadar dünyalı olduğunu hissetim.
Hele gençlerle olunca...
Biraz olsun acılarım, sıkıntılarım hafifledi.
Hatta umutlarım yeşerdi, geleceğe daha sevinçle bakmaya başladım.

Asılnda ülkemizde orta yaş ve üzeri nesiller yorgun ve endişeli.
Bir ölçüde de haklılar.
Seküler hayat temelinden dinamitlenmiş, Saraydaki çılgın dur durak
bilmeden her tarafa maydanoz oluyor...
Velhasıl-ı kelâm gidişat bombok...
Ancak gençlerle birlikte olunca bol oksijenli hava sahasına kavuşuyoruz...
O da ara gazı gibi ruhumuza iyi geliyor.

Batman'ı da unutmadık tabii...
Yarınlara dair gençlerin projeleri...
Emin olun ışık saçıyor.
Ne yapalım, günâhlarıyla sevaplarıyla iyidir ülkemiz...
Yeter ki sevmeyi bilin...
Tarih bilinciyle, sanatın şefkâtli kollarına sığınarak yaşayıp gidin!

Bilanço!

Sözün bittiği yer!

Macit CÜNÜNOĞLU

Sultanahmet katliâmı bir kez daha gösterdi ki ülkemiz
hızla yaşanabilecek olmaktan çıkıyor.
Kına yaksın devleti idare ettiğini sanan zevat!
Kızım Sıla Özarca telefonla aradı:
"Baba nerelerdesin?"...
"Kadıköy'deyim" dedim...
Rahatladı, biliyor ki haftada en az bir kez Sultanahmet'i
tavaf ederim...
Canım benim, babasını merak etmiş.
Elbette Sultanahmet özel bir yer...
Türkiye'nin vitrini, dünyaya açılan penceresi.
Doğu Roma bütün ihtişamıyla oradadır.
Ayasofya, Aya İrini, Yerebatan Saray ve onlarca tarihsel eser.

Kıydılar 10 cana...
Zalimler, insanlık düşmanları...
IŞİD'li "o" çocukları.
Çok acı, farkındasınızdır; katliâmlar ülkesi olduk.
Piyangonun karşımıza nerede çıkacağı hiç belli olmaz...
Ankara, İstanbul, Reyhanlı, Diyarbakır, Suruç...
Her taraf kan gölü...
Basın toplu ölüm haritalarını yayınlıyor...
Canım ülkemden ibretlik manzaralar.
On üç yılda ne hâle geldik?

2,5 milyon Suriyeliyi bünyemizde harmanladık...
İŞİD'le sarmaş dolaş...
Kapı arkalarında Kürtlerle muhabbet...
Gidiyoruz kıyamete cümbür cemaat!
Artık kimse turizm falan hayâl etmesin...
Aha buraya yazıyorum; sıradadır Antalya.
Tabii birileri iktidarla, Saray'la gurur duymayı sürdürebilir...
Mahzuru yok...
Hatta "ne mutlu müslümanın" da diyebilir...
Yolları açık olsun...
Biz yokuz...
Çünkü bizler iyiden, doğrudan, güzelden yanayız...
Aklımızla, fikrimizle, vicdanımızla, yüreğimizle...
Ve bağımsız ahlâkımızla.

Hadi şimdi de fetva ver Diyanet...
Ülkemizin perişan, zavallı hâllerini yorumla...
Utanmadan, sıkılmadan, rezilcesine de ki,
"Padişahım çok yaşa!"
Artık sözün bittiği yerdeyiz...
NOKTA!

Durdurun zamanı!

Macit CÜNÜNOĞLU

Anlaşıldı, yeni bir Anayasa'nın arifesindeyiz.
Tabii referandumun da!
Yakışır canım ülkeme...
Ne de olsa bugünkü 12 Eylül ürünü...
Askerî patentli!
Hâlbuki ileri demokraside yaşıyoruz...
Derhal yenisi yapılmalı...
Başkanlık sistemiyle donatılmış...
Din destekli, milliyetçilik unutulmadan...
Tek bayrak tek millet martavalına sığınarak...
Savulun Osmanlılık ruhu diriliyor!

Peki, oylama neticesi yüzde elliyi geçer mi?
Kesinlikle EVET...
Çünkü söz konusu inanç sömürüsü...
Üstelik bu çağda...
M. Kemal'e hakaretin bini bir para...
Cumhuriyet değerleri çoktan rafa kalkmış...
Diyanet marifetiyle hergün ahlâk formatlanıyor...
Cuma da tatil...
Alan razı satan razı...
Kürt Memed nöbete!

İşte memleketin hâli...
Mesut bahtiyarsanız mesele yok, ne mutlu size...
Hayır, "bu işler böyle gitmez, sabahın sahibi var" diyorsanız...
İşiniz zor.
Öncelikle Silivri Toplama Kampı'nı göze alacaksınız...
Kesinlikle "çocuklar ölmesin" temennisinde bulunmayacaksınız...
Hele "BARIŞ" sözcüğünü, zinhar dilinize dolamayacaksınız...
Ayrıca din meselelerine de hiç bulaşmayacaksınız...
Çünkü ulema var...
Sizin yerinize düşünüp fetva veren!

Evet, düştük bir derde...
Yaşam oldu cendere...
Kurtuluşun mümkünatı yok!
Saf temiz Anadolu halkı makarna, kömürle satın alınmış...
Bir avuç azınlığın vicdanları yaralı...
Namuslular, ama sesleri duyulmuyor...
Ya namussuzlar..
Az mı çok mu bilmem...
Lâkin edepsizler ve yüksek sesle bağırıyorlar...
"Şeriat isterük" diye.
Her taraf Derviş Memed dolu...
Abdülhamid tekrar canlandı...
Yapacak tek bir iş kaldı...
Cumhuriyet'in ruhuna Fatiha göndermek...
Ve M. Kemal'i rahmetle, saygıyla anmak...
Güzel günlermiş gördüklerimiz...
Selâm olsun karanlık geleceğe...
"Durdurun zamanı, biz yokuz" diye haykırmak
geçiyor içimden.

Diyanet!



Macit CÜNÜNOĞLU











Diyanet Başkanlığı engin kadroları, devasa bütçesiyle...
tartışılan kurumların başında gelir...
Bir de verdiği fetvalarla!
Hemen hemen hayatın her alanında fikirleri vardır ve
sık sık görüş bildirirler.
Bir nevi şehyhülislâmlık makamı gibi.
Aslında seküler hayat resmen provoke edilir ama devlet
memnundur, özellikle iktidar yetkilileri.
Fakat tebliğler izandan, sağduyudan yoksun ve ayırımcıdır...
Üstelik sunni diktayı empoze eder.

Evet, ülkemizin çözmesi gereken o kadar çok meselesi varken
Diyanet sessizliğini koruyup rahat duramaz...
Saray bir taraftan onlar bir taraftan âdeta gündem belirleme
yarışına girmişlerdir.
Yeri gelir alevi düşmanlığı zirve yapar, yeri gelir laik düzen
bombardımana tutulur.
Ve canım ülkemiz bu curcuna arasında felakete sürüklenir.

Emin olun; artık iflâh olmaz noktadayız...
Yani geri dönülmez yolda.
Güneydoğu kan gölü, katliâmlar almış başını gitmiş...
Hortlayan sıkıyönetim idaresi rutin hâle gelmiş...
Ülkenin Batı'sı başka bir âlem Doğu'su başka bir âlem...
Ankara Diyanet aracılığıyla nağme yapıyor...
Ve millete din üzerinden ahlâk dersi vermeye kalkıyor!
Ne acı!

Siyasetin vicdanı çürümüşse olacağı budur...
Vatanseverlik de pazarlanır, din de...
Yeter ki sandıkta oya tahvil edilsin.
Hukuk zaten tatile çıkmış...
Mahkemeler adaletin omurgası değil, Saray'ın gölgesinde
iş görmeye çalışan kurumlar...
Emir büyük yerden...
Acilen tutuklansın Can ile Erdem...
Oh be...
2023'e az kaldı...
Kuracağız şeriat düzenini tam tekmil...
Öyleyse onlar ersin muradına biz çıkalım kerevetine!
Amin!

Civan Ağa

Macit CÜNÜNOĞLU

Asıl adı: Zivannis Kiryazis, İstanbullu bir Rum.
Lavta çalıyor ve bestekâr.
Musiki tarihimizde Civan Ağa veya bir gözü az gördüğü için
Kör Civan olarak geçer.
Kardeşi Andon da müzisyen; o da lavtacı.
Ne bereketli topraklarda yaşıyormuşuz...
Keşke toplumumuz bu tür değerleri tek tek hatırlayıp yaşatsa.
Ancak unutmak, unutturmak sistemin doğasında var...
Kahramanımız bir de Rum'sa, Ermeni'yse...
Çiz üzerini, silinsin tarihten, hafızalardan!
Neyse, asıl üzerinde durmak istediğim mesele derinliği olan
bestelerle karşı karşıyayız.
Bir tanesini udî ağabeyim Adnan Cününoğlu hatırlattı...
Tabii Civan Ağa'nın...
Hz. Google'dan dinledik...
Sabite Tur Gülerman seslendiriyor...

"Dil seni sevmeyeni sevmede lezzet mi olur.
Olsa da öyle muhabbet hakikat mi olur.
Yekcihet olmaz ise dilde muhabbet mi olur.
Aldanıp sevmeyeni can vererek sevmemeli.
Aklını başına al herkes için olma deli."

İnanın eski şarkıların daha doğrusu klasiklerin tadı bir başka...
Öncelikle bugünkü gibi zırt diye bestelenmemişler...
Hepsinin arkasında aşklar, sevdalar, ayrılıklar, hüzünler....
Kısaca yaşanmışlıklar var.
Bu gerçekte eserleri değerli ve anlamlı kılıyor.
Civan Ağa aynı zamanda iyi bir hanende olup çok sayıda
öğrenci yetiştirmiş.
Nurlar içinde yatsın, ne faydalı insanlarmış.

Evet, üstadın bir bestesine daha göz atalım...
Hicaz makamında, Bekir Sıdkı Sezgin'den dinledim...
Enfes yorumluyor...

"Mecnun gibi sahrâ-yı cünûn içre yerim var
Zülf-i gâm-ı Leylâ ile bin derd-i serim var
Sevdâ-yı muhabbetle şakır bülbül-i aşkım
Gülzâr-ı rûy-i yarda benim lânelerim var."

Dostlarım farkındadırlar...
Bir süreliğine siyaset yazmaya ara verdim...
Zaten faydası da yok.
Herkes bildiğini okuyor.
Sultanımız Tayyipistan'ı yaratmakla meşgul...
CHP Kurultay peşinde...
Kalan ikisi; al birini vur öbürüne...
Milliyetçi tosuncuklar.
En iyisi sanat dünyasında dolaşmak...
Bir de müsikiye ilgi duyuyorsanız...
Hayat her zamankinden güzel!
Bu duygular içinde iyi pazarlar diler...
Karcığar makamı eşliğinde gözlerinizden öperim.

Kemani Tatyos

Macit CÜNÜNOĞLU

Elli beş yıllık ömür...
1858-1913 yılları arasında yaşamış değerli Tatyos Efendi...
Ve Ahmet Rasim'in biricik dostu.
Çok sevilen bir bestesinin de sözlerini yazmış...
Diyor ki,

"Gamzedeyim devâ bulmam
Garibim bir yuva kurmam
Kaderimdir hep çektiğim
İnlerim hiç rehâ bulmam"

Tatyos ancak bu kadar güzel anlatılır.
Nurlar içinde yat Ahmet Rasim.
Geçenlerde Kadıköy/Uzunçayır'daydım...
Ermeni mezarlığında.
Üstadı ziyaret ettim...
Öyle bir mutlu oldu ki sormayın gitsin.
Sevincinden kemanını elinden bırakmadı...
Tabii en güzel eserlerini çalarak!

Garibim yoksul ve yalnız öldü...
Cenazesinde üç beş kişi, bir de Ahmet Rasim vardı.
Hoş şimdi, yani günümüzde o tür dostluklar da kalmadı.
Paranın tanrılaştığı bir çağda yaşıyoruz.
Banka hesap cüzdanı kartvizitiniz...
Bindiğiniz araba vitrininiz...
İşte insanî değerleriniz!

Hâlbuki Tatyos bu toplumun yıldızlarındandı...
Asla sönmeyecek.
Onlarca unutulmayacak eser...
Hâlâ büyük bir zevkle çalınıp söylenen besteler...
Hele biri var ki M. Kemal'in meftunu olduğu...

"mani oluyor halimi takrire hicabım,
üzme yetişir üzme firakınla harabım,
mahvoldu sükunum beni terk eyledi habım,
üzme yetişir üzme firakınla harabım."

Ne zaman dinlesem duygu seline kapılıp Tatyos'un ruhuna
dua ederim...
İncil'den, Kur'an'dan değil...
Udumla, taksim benzeri...
Tabii elimden geldiği kadar.

Evet, bugün günlerden Cumartesi...
Birazdan Feriköy Ermeni mezarlığına doğru yola çıkacağım.
Amasyalı komşularım orda yatıyor...
Randevum var.
Hayat işte, memleketteki mezarlıklarının yerine İmam Hatip yaptılar...
Bazen çok zalimsin canım Türkiyem...
Seninle de olmuyor, sensiz de
Elden ne gelir!

Ya sabır!

Macit CÜNÜNOĞLU

Olan biteni görünce "Ya sabır" çekmekten başka çaremiz kalmıyor.
Öylesine ki, Başkanlık sistemi yeni Anayasa derken vaziyet giderek
kötüleşiyor...
Bir de "Türk tipi" model demezler mi!
Muhtarlar üzerinden yürüyen örgütlenme modeli...
Parlamento dışlanmış, partiler yok sayılmış...
Maksat referanduma hazırlanmak!

Hâlbuki acilen demokratik bir cumhuriyete ihtiyacımız vardı...
Fakat verilen sözler çabuk unutuldu.
Sağolsun Sultanımız, kutsal topraklara gide gele, gide gele
Arabik düzenler iştahını kabartmış olacak ki...
Tek adamlık sevdasına kapıldı...
Ve ülke çapında kampanya başlattı.
İlk hedef idari yapının tabanı, yani muhtarlar.
Topla saraya, çağır medyayı, bas propagandayı...
Tutar mı?
Tutar tutar, merak etmeyin...
Narkozlanmış toplumlarda ne tutmuyor ki?
Yoksa oy oranı yüzde 50'ye dayanır mıydı?

Evet, gidişat bu minvalde...
Kör tuttuğunu belliyor.
Aslında dünyada böyle, çivisi çıkmış bir çağda yaşıyoruz.
Baksanıza Kuzey Kore'ye...
Bir manyağın elinde Hidrojen bombası talimleri yapıyor...
Üstelik adam sosyalist!
İnsanlık istediği kadar "BARIŞ" diye haykırsın...
Faşist diktatör gezegeni sallıyor...
Ne acıdır ki Birleşmiş Milletler'den tık yok!

Aynı şekilde Güney Doğu'muz...
Yangın yerine dönmüş, ciddi ciddi savaş var...
Her gün ölümler, katliâmlar...
Pusu, kalleşlik ava çıkmış!
Göçmen meselesi derseniz, o da ayrı bir trajedi...
Ege doyamadı insan bedenine...
Umutlar yüzüyor çaresizlik içinde...
Güneş doğduğuna utanıyor, ay battığına...
Velhasıl-ı kelâm kapkara bir dünyada yaşıyoruz...
Sadece vicdanlarımız aydınlık...
O da varlık sebebimiz...
Sevincimiz, umudumuz, onurumuz, insanlığımız...
Ve "ya sabırlarla" geçiyor ömrümüz!

Al birini...

Macit CÜNÜNOĞLU

2002'den bu yana iş kazalarında16 binden fazla işçi ölmüş...
Geçtiğimiz yıl ise bu rakam 1730 kişi.
Çalışma hayatı mı can pazarı mı belli değil.
Tek kelimeyle manzara vahşet, emeğin değersizliği!
Peki, sendikalar nerde derseniz?
Öyle ya, bu kıyımı kamuoyuna onlar taşıyacak...
Maalesef yoklar veya başka dünyada yaşıyorlar.
Türk-İş, DİSK, Hak-İş fark etmez...
Ülkemizde işçi iki kez sömürülür.
Yarattığı artı değere patron el koyar...
Peşinden aidat mekanizmasıyla sendikacı devreye girer...
Ki saltanat sürsün.
Hem de ne saltanat...
Algılamak için sendikaların mal varlıklarına bakmak yeterli...
Çoğu beş yıldızlı otel...
Güya eğitim yapılıyormuş...
İnanırsanız elbette!

Dikkât ediyorum da, Türkiye yalnızca siyasetin kurbanı değil...
Dibine kadar sömürünün gerçekleştiği bir yığın alan var...
Sanattan sivil toplum kuruluşlarına kadar.
Örneğin DİSK...
Bir süre yöneticisi olarak çalıştığım için rahatlıkla yazabiliyorum...
12 Eylül faşizminin el koyduğu 3,5 milyar dolarlık varlıklarını 1991 yılında
geri aldık.
Netice: Üç beş kişinin çıkarı için çoğu satıldı...
Hatta Merter'deki genel merkez binası bile.
Hâlbuki o binanın yüz metre ilerisinde kurucu genel başkanımız
Kemal Türkler çapraz ateş sonucu katledildi...
Ancak kimin umurunda?

Dolayısıyla bu ülkede mutsuz olmak için bir yığın neden var...
Güvenilen dağlara kar yağması misâli.
Gönül isterdi ki sol damar büyük başarılara imza atsın...
En azından Feto'nun yaptıklarını gerçekleştirsin...
Özellikle eğitim alanında.
Maalesef olmadı işte.
Yılların birikimi kurda kuşa teslim edildi...
Şimdi de ağlıyoruz zavallı hâllerimize, çaresizliğimize.
İşte CHP, işte DİSK...
Al birini vur öbürüne!

İnadına Haydarpaşa!

Tarak!



Macit CÜNÜNOĞLU











Hitler üzerinden başkanlık sistemine övgüler düzmek...
Olacak iş değil ama bizim gibi vurdumduymaz toplumlarda
oluyor işte...
Hem de bir numaranın ağzından.
Artık parlamento nerde, hukuk nerde diye yazmayacağım...
Boş lâf...
Bazıları gamalı haçla dolaşsa kimsenin umurunda değil.

On üç yılda memleketin geldiği hâle bakın...
Bir başkanlık sevdasıdır gidiyor.
Sanırsınız Putin...
İki numara da hazır, emir eri gibi...
Fetva saraydan, uygulamak ondan!

Sakın şaşırıp hayıflanmayın, demokrasisi kadük toplumlarda
olur böyle şeyler...
Çünkü adamlar demokrasi deyince sadece sandığı anlıyorlar...
Gerisi de hikâye.
Zaten muhalefet de düşmüş kendi derdine...
Ortalık dikensiz gül bahçesi...
Tokmak Beştepe'de, davul her yerde!

Bir de sormazlar mı; "2016'dan ne bekliyorsunuz?"...
Vaziyet ortada...
Yeni anayasa uğruna tezgâh kurulmuş...
Hitler'in ruhu cankurtaran simidi...
Putin rol model...
Arap şeyhleri kanka...
Kapıkule'nin ötesi tu kaka!
Ohhh!.. Suyundan da koy!

Evet, gidişat sıkıntılı ama yine de umut var...
Kurultay yapacak CHP yeni yıla hazırlanıyor...
Yakınen izliyorum, büyük projeler peşindeler...
Aferin onlara, nihayet silkindiler.
Hele Kılıçdaroğlu, tek kelimeyle müthiş...
Sakin güç özelliğiyle parti meclisini oluşturuyor...
Tek adamlığın keyfi işte...
Fakat dışarda Hitler rüzgârları esiyor...
"Rap rap rap"...
Duyulan dinci faşizmin ayak sesleri...
Başlarında Sultanımız...
Cumhuriyeti kökten yıkmak için şahlanıyorlar...
Yaşasın Osmanlılık...
Kahrolsun demokrasi...
Öyleyse son söz: "Yakışır böyle başa böyle tarak" eşliğinde
Padişahım çok yaşa!

Sessiz isyan!

Macit CÜNÜNOĞLU

İki yüz yıldır Batılılaşma çabası içindeyiz.
Lâkin bir türlü beceremiyoruz.
Ya aşırı hayranlığımızdan...
Ya da Batı'nın ürettiklerine emeksiz sahip olduğumuzdan...
Ama her alanda.
Örneğin tüketim araç, gereçleri...
Geldiğimiz nokta Batı'dan fersah fersah ileri...
Tabii tüketim açısından.
Yalnız iş demokrasi ve insan haklarına geldi mi sınıfta kalıyoruz!
Tuhaf değil mi?

Maalesef hâlimiz bu, sevsek de sevmesek de katlanmak zorundayız.
Bu arada yönetecilerimiz Arabistan turlarını başlattı.
Favori iki ülke var; biri Suud diğeri Katar...
Ki bu ülkeler petrol icat olduğundan beri lânetli.
Ne insan hakları ne demokrasi...
Şeriatın ağır baskısı altında sürünen, zulûm gören halklar...
Hergün yüzkarası olay...
En son 43 kişinin idamı...
Dünya ayakta, diplomasi devrede...
Ancak Sultanımız orada!

Artık Türekiyeliyim demekten utanıyorum.
Hatta çekinir oldum.
Rus evvel ezel düşman, ta Osmanlı'dan bu yana...
Çok merak ediyorum...
O zamanda da mı komünizm vardı?
Örneğin Sivastopol'u bombalarken.
Aynı şekilde İran, Acem dostlarımız...
Ya şimdi?
Görüldüğü yerde başı ezilmeli!
Mübarek Cumhuriyet'in başı değil...
Sanırsınız Yavuz Sultan Selim...
Alevî katliâmıyla ünlenen!

Suriye'yi söylemeye lûzum var mı bilmem...
İçimiz dışımız Suriyeli...
Ama her köşe başında...
Gerçek bir insanlık dramı.
Belki de yakın tarihin en büyük göç olayı...
Dile kolay; 2,5 milyondan söz ediliyor...
Büyük rakam ama müstakbel iktidarın umudu...
Az buz oy değil, suyun içinde yüzde 5...
Alın size katıksız çakma demokrasi!

Demek ki tezgâh şimdiden hazır...
Araplaşan Türkiye Ortadoğu'nun yıldızı...
İttiriyor arkadan Suud ile Katar...
Üç beş satılmışı yemliyor...
İktidar mutlu, yüzde 49,5 mutlu...
Ancak bir avuç azınlık mutsuz ve huzursuz...
Utanıyor M. Kemal'den...
Bağımsızlık mücadelesi veren şehitlerimizden...
Ve yarınları bırakacağımız çocuklarımızdan, torunlarımızdan...
Fakat hesap verecek yüz de kalmadı..
İsyan ediyorum ufaktan ufaktan!

Anılar

Macit CÜNÜNOĞLU

Her kar yağışında çocukluğuma giderim, Amasya'ya.
Şehrin en önemli kayak pisti Pirler yokuşu...
Vali konağından başlar, Selağzı'nda sonlanırdı.
Ve kentin ne kadar yaramaz, afacan çocuğu var; hepsi orda.
Tabii irili ufaklı kızaklarıyla.
Aman tanrım, ne doyumsuz eğlence.
Günümüzün en değerli oyuncağı bile o kadar heyecan uyandırmaz...
Hayatın içindesin ve onlarca arkadaşınla birlikte spor yapıyorsun...
Üstelik yüzlerce metre kayarak.

Demek ki çağımızla en temel fark...
İnsan faktörü.
Şimdiki çocuklar yalnız, mahalleleri yok artık.
Beton canavarı kaplamış her tarafı, parklar yollar araba işgâli altında.
Hayat dört duvar arasında seyrediyor...
Saksıdaki çiçek misâli!

Tabii insan ona göre yetişiyor...
Yüksek sesle "ben" demeyi öğrenmiş nesiller...
Bizlerin sümüklü, ezik hâlinden o kadar uzak ki.
Belki bugün daha güzeldir, daha doğrudur.
Kim bilir?
Yine de özgüven açısından bambaşka hayatlar yaşadık.
Yüzmeyi azgın sularda (Yeşilırmak), ayakta kalmayı
dağlara tırmanarak öğrendik.
Minik cep harçlıklarımızla langırt oynayıp bilardo masasının
başına geçtik...
Maksat çabuk büyüyüp genç abilerimizin arasına karışmak.
Kahvehaneye terfii edip domino, tavla partilerine katılmak...
Bir üst aşamada da yeşil çuhalarla kaplı masalarda iskambil çevirmek...
Bakar mısınız hayâllerimize...
Torunlarım için asla düşünemeyeceğim!

Nihayetin de büyüdük tabii...
Yaş geldi on sekize...
Öğretmenim, belimde Belçika Onlusu tabanca...
Markası: Browning...
Atış talimleri yapıyorum...
Hedefim memleketi kurtarmak...
Benim gibi barışsever gencin silahla ne işi var demeyin...
Soldan esiyor rüzgâr.
Che öleli (katledileli) bir yıl olmuş...
Damarlardaki kan deli akıyor...
Ve Ankara'daki iktidar teslim olmayı bekliyor!
Gençlik ayaklanmış...
"Bağımsız Türkiye" sloganlarıyla Samsun'dan Başkent'e yürüyor.
Of ulan offf!
Ne müthiş yıllardı.
Keşke zaman tüneliyle ışınlanıp o devirlere gidebilsek...
Bir kez daha devrim yapsak...
Bir kez daha yenilsek...
Ama adam gibi!

İşte, her kar yağışında bunlar geliyor aklıma...
Biraz çocukluk anıları, çokça gençliğim...
Gözlerim nemleniyor...
Selâm gönderiyorum yitirdiğim yoldaşlarıma...
Denizlere, Mahirlere...
Keşke hep beraber aynı pencereden bakabilseydik hayata...
Kar yağıyor dışarda!

2016'ya dair!

Macit CÜNÜNOĞLU

2016'ya girdik işte...
Bir yıl daha yaşlandık mı, yoksa gençleştik mi?
Tabii düşünsel boyutta.
Bastonlu insanları gördükçe hâlime şükrediyorum...
En azından yürüyüp, gezebiliyorum.
Zaten hayâl dünyam zengin...
Bu yıl Güney Afrika seyahati plânlıyorum.
Penguenler eşliğinde Ümit Burnu'nda dolaşmak...
Çıplak ayakla okyanus kumlarına basmak...
Dilerim gerçekleşir.

Hoş geldin 2016...
Ne iyi ettin...
Bıkmıştım giden yıldan...
Ne kadar çok acı çekip yorulmuştum.

Ayrıca körolası siyaset yüzünden edebiyattan uzak kaldım.
Okunacak o kadar çok kitap var ki...
Onlar bana ben onlara bakarım.
Hele bir tanesi...
Bebek gibi kucağıma atlamak ister.
Adı: Yeşil Deniz Kabuğu
Yazarı: Sarah Jio
Unutulmayacak aşk hikâyesiymiş...
Öyle ihtiyaç duyuyorum ki, tam da zamanı...
Gençlik işte; can çıkar huy çıkmaz!

Evet, yeni yıl sabahlarını çok severim...
Sessizdir gezegen...
Seyre dalarım gökyüzünü...
Big Bang'leri merak duygusu...
Hawking'le dostluğu derinleştirmek...
Galaksiler arası yolculuk...
Kara delikleri keşfe çıkmak...
Bu işe de kafa yormalıyım.

Daha şimdiden heyecanlandım.
2016'dan umutluyum.
Elbette savaşlar bitmeyecek, barış olmayacak...
İnsanlık insanlığından utanmayacak...
Yine de benim umudum bana fazlasıyla yetecek...
Çünkü gülümsemeyi öğrendim hayattan...
Yüreğimde koskoca bir dünya var...
Sevdiklerimle paylaşacak kadar!

İyi ki varsınız!

Macit CÜNÜNOĞLU

Nihayet çileli bir yılı, 2015'i bitirdik.
Bakalım yeni yılda insanlığı neler bekliyor?
Televizyonlar bu akşam yılbaşı kutlamalarını verirler.
Kameralar önce Tokyo, Pekin derken Berlin, Paris, Londra
üzerinden New York'a ulaşır.
Ya Suriye'de, Afrika'da, Güneydoğu'muzda hayat nasıldır?
Farkında mıdırlar yeni yılın geldiğini...
Yoksa hayatta kalma mücadelesi mi ağır basar?

Penceremden dışarı bakıyorum.
Kar yağıyor.
Çam ağaçları gelin gibi beyaza bürünmüş.
Çok da yakışmış.
Kuşlar ortalıkta gözükmüyor.
Belli ki doğa onları yuvalarına hapsetmiş.
Büyüklerimiz çocukken yağan karın mikropları öldürdüğünü söylerdi...
Sahi mi?
Hiç sanmam...
Şu ana kadar ölen etkili ve yetkili bir mikroba rastlamadım...
Özellikle ülke yönetiminden sorumlu olan.
Deyin ki "saray mikropları".

Yine de hayat bütün hızıyla akıp gidiyor.
Bu akşam çoluk çocuk, torun torba benim evde toplanacağız.
Tabii enstrümanlarımızın akordu hazır...
Çalıp söyleyeceğiz.
Şarkıların en güzelini sonsuzluğa sesleneceğiz...
Herhâlde nihaventle başlayıp hüzzamla bitiririz.
Gerçek zenginlik bu olsa gerek...
Bana ne banka hesap cüzdanından, yattan arabadan...
Yaş 65'i geçti...
Ulaşım bedava, müzeler bedava...
Hatta helâlar bile...
Kulakların çınlasın Veli'nin oğlu...
Neydi o şiirinin adı?

Zaten hayatta iki kişiyi çok özledim...
Biri Sait Faik, diğeri Orhan Veli...
Keşke aynı çağda yaşasaydık, kesin tanışıp fotoğraflardım...
Derin sohbetler eşliğinde.

Şimdiki sanatçılar bir tuhaf...
Paradan mı, gösteriş budalalığından mı?
Bir kibir, bir afra tafra...
Herkes "ego" kurbanı...
Ara ki sade insan bulasın...
Yalansız, dolansız, maskesiz.

Neyse, varsın olsun...
Herkes kendi yoluna...
Tayyip Tayyipliğini yapsın, Davut Davutluğunu...
Biz bildiğimiz yolda ilerleyeceğiz...
İyiden, doğrudan, güzelden yana.
İnsanlık onurunu yücelterek yeni yeni yıllara "merhaba" diyeceğiz...
Başımızı öne eğmeden...
"Aldırma gönül..." dizelerini mırıldanarak...
Dostlarımızla, sevdiklerimizle kucaklaşmaya devam edeceğiz...
İyi yıllar canlar...
İyi ki varsınız.

Dostlarıma...

Kadehimi insanlık için,
barış için kaldırıyorum.
Yeni Yıl kutlu olsun...
Her şeye rağmen
Yaşasın H A Y A T!

                                                                                                                                                                                                                                             m.C.

"ÖZEL MÜLKTÜR..."

Macit CÜNÜNOĞLU

Dostumun deyişiyle Çelebi gibi yolculuklara çıkıyorum.
Amasyalı uslûbuyla "it ayağından paça yemiş gibi gezmek"
denir ama almayayım; kaba olur!
Dün de Akbaba Köyü'ndeydim.
Beykoz'a bağlı, 5 kilometre uzaklıkta.
Evliya Çelebi Seyahatname'sinde:
"17. yüzyılda köyde bir çarşı ve hamam mevcuddur. Kiraz ve kestane mevsimlerinde Kestane ve Kiraz Faslı isimli mesire faaliyetlerinde, İstanbullu "safa ehli" insanların Akbaba Sultan’a giderek çadırlar kurduğunu, türlü sohbetler yapıldığını ve bunun iki üç ay sürdüğünü kaydetmektedir."

İstanbul yakınlarında en çok gittiğim mekândır.
Sularıyla ünlü: Sırmakeş, Karakulak...
Çarşının girişinde gerçek bir köy kahvesi bulunur.
Bahçesinde asırlık çınar ağaçları, salonunda kocaman soba...
Benzin varilinden yapılmış, gürül gürül yanar.
Belediye otobüsleri sık işlediği için çevreden gelenlerle birlikte
müşterisi çoktur.
İlköğretim okulunda bir zamanlar sınıf arkadaşım rahmetli Salim'in
ağabeyi Bekir Cingöz görev yapardı...
O da erken öldü.
Her gittiğimde buluşmalarımızı hatırlar, ruhu şad olsun diye dua ederim.
Tabii bildiğim makamdan!

Bir de lokantam var, ev yemeklerinin yapıldığı.
Adı: "Nazlı'ın Yeri"...
Üç kadın işletiyor, pişirdikleri nefis...
Hele bir güveçte kuru fasulyeleri var, olağanüstü lezzet.
Çarşısı da zengin, iki market, üç kasap, pastahane, berber falan derken
alın size minik bir kasaba.
Zaten köyün nüfusu iki bin civarında...
Fakat kim nasıl keşfetmiş...
İnşaatçılar işte, köyün bitişiğindeki ormanı kesip içine devasa
bir site kondurmuşlar.
Tahmin edersiniz, rezidans ayakları...
Dikkâtimi çekti, oturanların çoğu cipli...
Ah vahşi kapitalizm, sen nelere kadirsin...
Ağacı keser, dağ başını pazarlarsın!

Yine de Akbaba güzel bir köy.
İstanbul'un kurtarılmış müstesna sığınaklarından biri...
Tabii bugün için...
Yarın ne olur bilinmez.
Zaten Beykoz ormanlarının büyük bir kısmı kurban edilmiş...
Yol boyunca "ÖZEL MÜLKTÜR, GİRİLMEZ" tabelaları koymuşlar...
Sahibi kimdir, neyin nesidir?
Bir de bu ülkenin sahibi yok mudur?
Tamam, AkSaray herşeydir, Sultanımız tanrının yeryüzündeki gölgesidir...
Eyvallah...
Ancak gezip gördükçe gönlüm açılacağına vicdanım sızlamaktadır...
Nasıl bir derde düştük diye...
Çünkü burası TÜRKİYE...
Hırsızlığın, yolsuzluğun kol gezdiği ülke!
Yazık, çok yazık ama elden ne gelir?
Soygun düzeni sürer, biz bakarız...
Çaresizce!

İstanbul

Macit CÜNÜNOĞLU

Anadolu'yu da severim ama İstanbul'un tadı başka.
Esrarengiz bir kent.
Hele anlamaya, keşfetmeye çalışırsanız müthiş.
Dokunduğuz her köşe, gezdiğiniz her sokak
sizi alır başka dünyalara götürür.
Özellikle Sur içi; Bizans'ın kalbi...
Bambaşka bir âlem.
Güzelle çirkini bir arada bulursunuz.
Sanatın zarifliğiyle kabalığın görgüsüzlüğün sakilliği yan yanadır.
Özellikle Fatih semtinde.

Yine de büyüleyici bir atmosferi vardır...
Tarihsel bilinçle yaklaşırsanız ruhunun derinliklerine inebilirsiniz...
Kadın kokar, aşk kokar...
Yeter ki sevdalanmaya hazır olun!

Bir de İstanbul tükenmez...
O sizi tüketir.
Bazen düşünürüm, kaç milyar insan bu kentte yaşamıştır?
Şimdilerde 15 milyon kişiyiz...
Ülkemizin beşte biri...
Hatırı sayılır kalabalık...
Tabii arasına katılırsanız.
Kahve köşelerinde ömür geçirmekte var...
Günlük siyasî dedikodularla yoğrularak...
"Tayyip şunu dedi, bunu dedi"...
Offf!.. Ne kadar sıkıcı!

Neyse ki Sultanımız Arabistan'a gidiyormuş...
Hayranı olduğu kutsal topraklara.
Bir süre kıbleden esecek rüzgâr!
Tahminince bol bol Suud dostluğundan söz edecek...
Çünkü demokrasi orada, laiklik orada, insanlık orada(!)
Ne de olsa Vahabi kültürü...
Bedevi ile girerse yatağa...
Güller açılır bağrında!

Neyse, üstüme vazife olmayan mevzulara girmemeliyim...
Benim derdim İstanbul...
Canım benim.
İnanır mısınız hiç ihanet etmedi...
Hep verici oldu...
İş verdi, eş (eşler) verdi, çocuklar torunlar verdi...
En önemlisi üniversitelerinden mezun etti.
Benim için laboratuardı...
Hatalarımızı, günâhlarımızı bağışlayan...
İyi ki var...
İyi ki İstanbul'dayım...
Ve bu kentte öleceğim...
Tabii allah sağlıklı ömür verirse...
Âmin!

İyimser olmanın dayanılmaz hafifliği!



Macit CÜNÜNOĞLU

Bugün 2015'in son pazarı...
Geçen aylara bakıyorum da, kötü bir yıl geçirmişiz.
Bireysel yaşam tarzlarından söz etmiyorum, ülke bağlamında...
İki kez sandığa gittik...
İlki 7 Haziran'da, umut saçan...
İkincisi 1 Kasım'da, umutlarımızı tekrar karanlığa gömen.
Tüm yaşadıklarımıza gelip geçen tarihsel bir süreç diyeceğim ama...
Pek öyle değil...
Daha doğrusu insan yaşamında 13 yıl az bir süre değil.

Gidişat can sıkıcı...
İster istemez duyarlı yürekleri endişelendirip çaresizliğe sürüklüyor.
Yüzde 49,5 iktidar, yüzde 11,9 peşinden koşuyor...
Geriye demokrasi özlemi çeken bir avuç azınlık...
İster Kürt olsun, ister Türk; fark etmez...
Bütün mesele elimizden kayan seküler yaşam...
Yani dinamitlenen laiklik!

Yaklaşık yüzyıllık değerler bir anda paramparça oldu...
Kimi "Yetmez ama EVET'çi" kılığında destekledi...
Kimi "İleri demokrasi" yalanına inandı...
Sonuç, koskoca bir hüsrân!
Tabii iktidar kendi zenginini yaratmaktan geri durmadı.
İslâm soslu, milliyetçilikle bezenmiş...
Yalaka takımı çığ gibi büyümüş...
Havuz medyası tamam...
Kara propaganda almış başını gitmiş...
Sanki yaşananlar ağır bunalımın kara habercisi!

Mustafa Kemal'den mirâs kalan siyasî kurum CHP ise
iç hesaplaşmaların derdine düşmüş...
Delege pazarlıkları, kurultay aşağı kurultay yukarı...
Sanki Kılıçdaroğlu düşse ülke düze çıkacak...
Hâlbuki yüzde 25'le bu işler olmaz...
En azından yüzde 30 barajını geçmek lâzım...
Bir de nitelikli seçmen, özgül ağırlığı olan...
Sesler yükseldi mi karanlık odakların yüreğine korku salan...
Benimki de hayâl işte...
Yılbaşı arifesinde; her gelen yıl yeni bir umut, taze bir başlangıçtır ya...
İşte o hesap...
Ülkem hergün Dersim'i yaşıyor...
Yine de kötü düşünceleri dünyamdan kovup geleceğe iyimser
bakmak istiyorum...
Gücümün yettiği kadar!

Altta kalanın canı çıksın!

Macit CÜNÜNOĞLU

Neyin nesidir, kimdir tanımam.
Kürsüde konuşan Nuri Pakdil'miş...
Necip Fazıl ödülünü almış.
Vatana millete hayırlı olsun!
Yalnız yaptığı konuşma dikkatimi çekti...
Gelin birlikte göz atalım:

"Hepinizi anti emperyalist, anti kapitalist, anti sosyalist,
anti nazizst, en önemlisi de Türkiye özeline ait olmak üzere
anti firavunist bilinçle selamlıyorum.
Ne mutlu, ezeli ebedi ulu önderimiz Hz. Muhammed'in
şefaatçisi olanlara.
Şimdi bir slogan atacağım. Çok yoğun bir alkış bekliyorum.
Sloganım şudur: Ne mutlu müslümanım diyene!"

Ricası kırılmıyor tabii, başta Sultanımız olmak üzere salondaki
zevat ayakta alkışlıyor.
Bendeniz de televizyon başında orta oyunu, tiyatro niyetine
keyifle izliyorum.
Çünkü adamdaki bilinç derya deniz!
Hem anti emperyalist...
Hem anti kapitalist...
Hem anti nazizst...
Hem anti sosyalist...
Hem anti firavunist...
Özetle full-aksesuar!
Üstelik "Ne mutlu müslümanım" diyecek kadar dindar.
Kıskandım valla, hiçbir zaman bu özelliklerin tamamını taşımadım.
Hâlâ anti kapitalist, anti faşistim ama işin işine inanç meselesi girince,
rölans...

Evet, ülkemizi yöneten zihniyetin özeti:
"Ne mutlu müslümanım diyene"...
Gerisi fasa fiso, hele de anti kapitalist olmak...
Siz kim kapitalizme karşı durmak kim...
Ayrıca servet düşmanı mısınız?
Gülerler adama, hem de kıçıyla!
Ayrıca Sultanımızın başında olduğu sistemin adı: Kapitalizm...
Diğer bir deyişle "serbest piyasa ekonomisi"...
Yani rekabetçi düzen...
Çalmak, çırpmak mübâh, doğruyu söylemek haram...
Yoksa Silivri Toplama Kampı niye dolup taşsın.
Yüzlerce günâhsız içerde yatıyor...
Kimsenin umurunda değil...
Altta kalanın canı çıksın!

Talan var talan!



Macit CÜNÜNOĞLU

Uygarlık dediğimiz hayat tarzı su ile başlamış.
Nerde bir ırmak, nerde bir nehir veya göl insanın yerleştiği
köyleri, kasabaları, kentleri görüyoruz.
Örneğin Amasya; benim de doğduğum şehir,
Yeşilırmak vadisi boyunca su ile bütünleşmiş...
Şimdilerde bağlardan bahçelerden eser kalmasa da; yine de
yeşilin izine rastlayabiliyoruz.

Okuyanlarım bilir, her zamanki gibi günlük turlarıma çıktım...
Dün de ver elini İstanbul'un yakın köyleri...
İlk durağım Mahmut Şevket Paşa...
Polenez'in hemen altında, şirin mi şirin bir Rum köyü.
Tabii eski sakinleri yok...
1924 mübadelesinde köklerini kazımışız.
Peşinden Selanik muhacirleri köye yerleşmiş...
Adın da anlaşılacağı gibi Osmanlı paşası Mahmut Şevket Paşa'nın
ismini taşıyor.
Bu tür geziler İstanbul'un keşmekeşinden sonra insan ruhuna
iyi geliyor, birazcık nefes almak, birazcık doğaya bakmak...
Hele sonbahar mevsiminde ayrı bir güzel.

Yalnız Üçüncü Köprü bağlamında yapılan yolları, viyadükleri
görünce insan ürküyor...
"N'oluyoruz ya?" diye sormaktan da geri duramıyor.
Sanki vahşi bir talan!
Hem de nasıl; nerede açılan bir yol var...
Anında BETON CANAVARI eşlik ediyor!
Bu arada köy kahvesinde çay içip sohbet ederken köylünün
birine sordum: "Bu köylü ne yer, ne içer, ne üretir?"
E'lan cevap geldi: "Beyim bu köyü ölüler besliyor!"...
"Nasıl yani?"
"Hiç kimse çalışmaz, biz yatarız toprak yatar...
Görüldüğü gibi kahvelerimiz bütün gün doludur...
Sadece atalarımızın mirâsı mülkleri satarız!"
Ve ilâve ediyor: "İşte geçim kaynağımız"...
Manzaraya bakılırsa adamcağız haklı...
Tespit de bir o kadar doğru.

Demek ki çağımızda suyun hükmü kalmamış...
Yeter ki yol olsun.
Bir de İstanbul'a yakınsa; alın size rantın kralı...
Ah Yavuz Sultan Selim, canım hemşehrim...
Yaşadığın çağda alevilere kan kusturdun...
Şimdi de adını taşıyan köprüyle İstanbul'a!
Öyleyse sultanlık düzeni devam ediyor...
Tek bir farkla...
Tarihteki yönetim merkezimiz Topkapı'ydı...
Şimdi AkSaray...
Kaçak maçak ama içindeki muhterem her dediğini yaptırıyor.
Öyleyse "Yaşasın İleri Demokrasi!"

Barış dileklerimle...