İhânet

“İhânet” sözcüğü dilimize Arapçadan geçmiştir…
Kökeninde hainlik vardır ve en çok da gönül ilişkilerinde görülür…
Bilhassa şarkı sözlerinde, sonu hüsranla biten sevgilerin aşkların
vazgeçilmez kelâmıdır, âdeta son darbedir hiyâneti ilân etmek!

Ya siyaset?
İşte burda durmak lâzım…
Çünkü en çok rastlanan davranış biçimi…
Zaman zaman yerine “dönek”, “liboş” gibi kavramlar kullanılsa da…
Sonuç itibariyle düşünsel yol ayrılıkların genel adı maalesef ihânettir.
Hele hele de büyük davalara sırtınızı dönmüşseniz tek kelimeyle yandınız…
Eğer sığınacak liman, kuytu bir köşe bulamadıysanız “demir attım yalnızlığa”
şarkısını gönül rahatlığıyla söyleyebilirsiniz!

Aslında ne kadar hazin bir sonuç…
Düşünsenize, yıllarca aynı saflarda mücadele edip kavga veriyorsunuz…
Ne zaman ki başınıza taş düşüyor veya Allah’ın sopası değiyor…
Uğrunda her şeyinizi verdiğiniz hareketten çekiliyorsunuz…
Anında boynunuza yafta asılıyor: “Bu kişi HAİN!”

“Hay böyle siyasetin, hay böyle kültürün” içine de diyemiyorsunuz…
Çekilip köşenize arkanızdan söylenenleri, yazılıp çizilenleri ibretle izliyorsunuz.
Örneğin bakan Bayraktar’ın durumu…
Daha düne kadar ülkenin altını üstüne getiren TOKİ’nin efsanevî başkanı…
Bilâhare üstün hizmetlerinden dolayı “Çevre ve Şehircilik Bakanlığı” ile
taltif edilme, daha ne olsun?
Bir siyasî için gelinebilecek en tepe nokta, üstelik bakanımız kıvrak zekâlı…
Belki de kabinenin en popüleri, el altından verdiği bahşişleri, gözlerimizi
yaşartan insanî yardımları hep kameraların önünde!

Emin olun adam doğuştan şeffaf, anasından çıktığı hâliyle yaşayan
beyinsel kıvrımlara sahip…
Lâkin o söz dinlemez evlâtlar yok mu, boyundan büyük işlere kalkan…
İnsanı bir hiç yüzünden cümle âleme rezil ediyorlar…
Üstelik her şey büyük reisin kontrolü altındayken!
Kader işte, bazen vezir yapar bazen hain…
Siyasetin garip cilvesi, kime ne zaman ne çıkacağı da asla belli olmaz…
Kayıp gider koltuklar…
Kamuoyu önünde verilen şerefli istifalar da işe yaramaz…
Çünkü bu ülkenin adı: TÜRKİYE!

Toprağından mı suyundan mı, hikmetinden sual olunmaz…
Sadece ülkemiz değil siyasilerimiz de bir gariptir…
Kırk yıl aynı çanağa pislerler, ne zaman ki b.kları ayrı düşmeye başlar…
Ondan sonra seyreyleyin gümbürtüyü…
Kılıçlar kuşanılıp arz-ı endam edilir…
Artık herkes namus timsâli, halis vatan evlâdıdır!

Açılır çeneler; hacı hocaya, imam cemaatçiye veryansın eder…
Düşülen zavallı duruma dayanamayan minarenin şerefesi ağlar
ve haykırır yükseklerden:
“Bre şerefsizler, bre çöl haramileri, bre haramzadeler…”
“Yıkılın altımdan, yediniz yediniz doymadınız mı?” diyerek…

Ancak nafile, İHÂNET alınlarına yazılmıştır bir kez…
Fıtratta olduğu sürece neylesin DİN neylesin KANUN…
Hamur yalanla mayalanmış; her taraf ihânet çemberi, her taraf hain tuzağı…
Ne dersiniz Marjinal’in değerli okurları, yoksa yanılıyor muyum?

Macit CÜNÜNOĞLU

www.gazetemarjinal.com


.

Kuddusi'nin Ahı



Macit CÜNÜNOĞLU

Tuzak, kumpas, darbe, paralel derken yüksek huzurlarınızda Zekeriya Öz! Çok değil, kahramanımız yedi yıl öncesinin assolisti… Özel Yetkili mahkemelerin Özel Yetkili Savcısı… Adalet mekanizmasının parlayan yıldızı, bir dönemin efsanesi… Açtığı soruşturmalarla önüne geleni hizaya çekip tespih imamesiyle iddianameler yazan müstesna şahsiyet! Yeni Ankara arkasında, avladığı her hain karşılığı övgüler, taltifler… Öylesine ki, Başbakan’ın özel mi özel Mercedes’ine kuruluyordu. Hatta savcının yaydığı korkular öyle boyutlara vardı ki, Beşiktaş’taki ofisinin önünden geçmek zorunda kalanlar önce salavat getirip; “Tanrım Zekeriya’nı kendine yakın, bizden uzak tut!” diye âdeta yalvarıyordu! Bendeniz Zekeriya Öz’ü hep sevdim, daha doğrusu takdir ettim(!) Hatta normal zamanlarda Çağlayan adliyesinde karşılaşmıştım, yanımdan geçti… Tek kelimeyle muhteşemdi, hele o korumalarının salınımı; müthiş… Nasıl söylesem bilmem ki, altıma yapmamak için zor tuttum… Yüce devletimizin kutsal pençesini ilk defa ensemde hissetmiştim… Verilmiş sadakam varmış, vartayı kazasız belâsız atlattım! Neyse, değerli savcımız ileri demokrasi tarihimize geçecek faydalı işlere imzasını atıp derin devlet adına piyasada ne kadar üniformalı çakal takımı varsa alayını içeri tıktı… Arada epeyce masum insan da vardı ama göz kararmıştı bir kez… Yılların birikimi, rövanşist duyguların tavan yaptığı süreç… Uygulamaya konulan vesayetçiliğe karşı temizlik harekâtıydı! İsabetli kararlarının yanı sıra çok can yaktı, çok ah aldı. Mesele kurunun yanında yanan yaşlar kadar basit değildi… Sonuçta söz konusu insan, çalınan hayatlar… Haksız mahkûmiyetler, hele o Mehmet Ali Çelebi var ki, asla unutmam… Canım benim, hemşehrim, yakışıklı teğmenim… Macit deden kurban olsun sana, nasıl da kıydılar… Yirmi yaşındaki vatan evlâdını utanmadan darbeci yaptılar! Her zaman söyleriz; yıllar geçer zihniyetler değişmez… Dün Erdal Eren’i asan kafa bugün işbaşında… Tek farkla; elde tespih, bıyıklar badem, yürür durur çağdaşlığın üstüne üstüne! Yine de Zekeriya ustayı ayrı bir yere koymak lâzım. Tatil sever kardeşim benim, en büyük hobisi dünyayı gezip görmek. Kolay değil, bir ömür adliye koridorlarında geçmiş… Yorucu, yıpratıcı, kilo aldırıcı… Artık açılmak zamanı, ilk hedef Dubai üzerinden okyanuslar! Lâkin o nokta nokta devletimiz fırsat vermedi… Çok gördüler tombiğime, ipliğini pazara çıkarıp tenzil-î rütbe ile sürdüler… Yoksa kahramanımız hidayete erip rüşvetlerin, yolsuzlukların üzerine gidiyordu… Kaliteli damar yakalamıştı, hem de mahdumlar üzerinden en tepede… Bastırıyordu, belgeler Ergenekon gibi tırışkadan değildi… Sağlam, aleni, âdeta noter tasdikli! Ancak muhatapları çalıp çırpmada ustalaşmış kaşarlar… Moda deyimle belagât şehvetine kapılmış dinsel maskeli madrabazlar… Bir çıktılar piyasaya: Darbe, tezgâh, kumpas, komplo türünden bir çuval martaval… Sonuç? A- İlk raunt devletin… B- İkinci raunt namusluların olacak… Çünkü içimde öyle bir his var… İktidara, paraleline ve her türlü çağdışılığa lânet okuyan! Not: Geçmiş olsun Zekeriyacığım, ilk fırsatta ziyaretine geleceğim… Bakırköy yolumun üstü, bir çay-kahve ikram edersin artık… Belki birlikte Cuma’ya gider Kuddisi Okkır’ın ruhuna dua okuruz… Bakarsın bunca zulümden sonra Tanrı’nın kabûl edeceği tutar! www.gazetemen.com .

Kutsal sandığın dayanılmaz sonuçları!



Macit CÜNÜNOĞLU

On bir yıldır artezyen gibi birikti birikti… 17 Aralık itibariyle fışkırıyor! Kim ne derse desin iyi idare ettiler. Ustalık bu olsa gerek, binlerce zengin yaratıldı iktidarlarında! Ah o paralel yapı yok mu? Halis vatan evlâtlarından müteşekkil, bulsam pak alınlarından öpecem! Demek ki kötü gidişata yürekleri dayanmadı… Kuşandılar kılıçlarını, çıktılar meydana. Helâl olsun, namuslular ordusunun vicdanı oldular! Zaten ülkemizin hukuk sisteminin özü plastikten mamûl… Kim güçlüyse ondan yana esner. Ayrıca sınırları bellidir, Doğu’da ucu ormana açık Batı’da Kapıkule son nokta… 780 bin kilometrekare kapsama alanına sahiptir. Genellikle hırsızı, yolsuzu, rüşvetçiyi hatta katilleri korur… Yeryüzünün müstesna uygulamalarına tanık oluruz… Kısaca bu topraklardaki hukukun temel felsefesi zamanın ruhudur! Farkındasınız, son zamanlarda dini referans gösteren yazılar çoğaldı. Adaletten umudunu kesen dindar kalemler Kur’an’dan alıntılar yapıyor. Sureler, ayetler arasından cımbızla çektikleri ahlaksal değerleri âdeta gözümüze sokarcasına sergiliyor ki, vatandaştan utanmayanlar Tanrı’dan utansın. Normaldir, bir toplumda çürüme kokuşmuşluk yaşam biçimine dönüşmüşse, çareyi elastiki hukuk sisteminde değil teolojinin karanlık dehlizlerinde ararsınız. Peki, çare? Gelinen nokta da ahlak, etik, ar, namus, haysiyet gibi kavramların bir anlam ifade etmediği anlaşılmıştır… Hukuk, adalet, yasa, yargı… O da bir b.ka yaramıyor… Öyleyse bu ülkede orman kanunları hâkimdir… Ve onun parlamenter demokrasideki izdüşümü sandıktır… Kutsal S A N D I K! Kim çıkarsa içinden millî irade yalanıyla her türlü rezilliği yapması mubahtır… Kirli çarklarına çomak sokmaya kalkan olursa da, başı ezilmeye mahkûmdur! İster eski ortak olsun, ister dava arkadaşı… Öz evlâtmış, iyilik perisi Gülenlermiş… Yer kıçına tekmeyi, çünkü iktidarın güçlü nefesi düşmanlarını boğmaya yeter… Arkasında yüzde elli, bir de harama dayalı zenginliğin gücü… Neylesin adalet, neylesin yargı? Devletin kadroları mobil elemana dönüştü… Çoğu emniyetçinin gece bekçisi kadar itibarı kalmadı… Savcılar paspas, yargıçlar tavla arkadaşı… Öyle bir düzen kuruluyor ki… Ne adını koyabilir ne tarifini yapabilirsiniz… Olsa olsa “içine tüküreyim böyle siyasetin” deyip sandığın yolunu tutarsınız… İnsanlık adına, erdem adına… Bakarsınız civciv çıkar veya fil… Her ikisinde de umudunuzu korursunuz… Yüzünüz güneşe çevrili, içinizden bir ses… “Yetti gari” diye haykırır; acıyla sessizce! www.gazetemen.com .

Kırk beş yıl önce...

Macit CÜNÜNOĞLU

Hasibe Teyze, Osman Abi
ve Ben-Amasya 1959

Anılar, anılar… İnsan yaşadığı müddetçe peşini bırakmayan anılar. Memleket düştü aklıma, 60’lı yıllar. 27 Mayıs darbesi, peşinden 61 Anayasası… Siyasetin dar kalıpları yıkılmış, soldan esiyor rüzgâr. Amasya küçük bir kent, Türkiye İşçi Partisi kurulmuş… Kaya balığı misali ortalığın tozunu atıyor. İl başkanı muskalarıyla ünlü Hoca’nın oğlu Şerafettin Atalay (siyasî nedenlerle faili meçhul bir cinayete kurban gitti)… Yoldaşları Gavur İmam lakaplı Naci Eren, Foto Abdi (Coşkun Eroğlu), Dubçek Mustafa (Terzi Gülçek), öğretmen İbrahim İzan, Mehdi Kanar ve adını hatırlayamadığım onlarca portre. Yapılan ilk seçimlerde aldığı 5239 oyla TİP yüzde 5 oranına ulaşıyor… Hiç de fena değil, yıl: 1965 Bu arada zaman hızla akıp gidiyor ve Amasya’nın soldaki siyasî önderlerinden Coşkun Abi ortalıktan kayboluyor... Ta ki ODTÜ’de ABD Büyük Elçisi Commer’in makam aracı yakılanana kadar… Aralarında Sinan Cemgil, Yusuf Aslan, Tuncay Çelen, İrfan Uçar’ında bulunduğu tarihsel olayın önderleri arasında ÖDTÜ’nün fotoğrafçısı Amasyalı Coşkun Abi… Tarih: 6 Ocak 1969, bundan tam kırk beş yıl önce. Geçenlerde eski kartpostallara bakıyordum, birinde Coşkun Abi’nin annesi Hasibe Teyze, kalfası Osman Abi (Şimdi Fethullahçı) ve yanlarında ben. Dokuz yaşlarındayım, fotoğrafın çekildiği yer; mahallemizdeki Foto SABAH’ın önü… Aklıma babası Abdullah Amca geliyor, Foto Ekrem’den sonra en ünlü aile fotoğrafçısı,  kız kardeşi güler yüzlü Nursel Abla ve eşi Yılmaz Abi, Anadol’u vardı, hiç unutmam, her daim pırıl pırıldı, sanırsam fıstıkî yeşildi. Gelelim Commer’e,  O’nu bütün dünya “Vietnam Kasabı” olarak tanıyor, uzun yıllar CIA’de çalışmış ve Ankara’ya yeni atanmış… İlk iş olarak rektörün daveti üzerine ODTÜ’yü ziyaret ediyor… Devrimcilerin kalesini, burçlarında “Yankee Go Home” yükselen üniversiteyi. O tarihler bugünkü gibi değil, muhalefet liderinin ABD elçisiyle can ciğer kuzu sarması olup mangal partileri yapma lüksü yok… Gençlik ayaklanmış, sloganları “Kahrolsun Amerikan Emperyalizmi”… Nefret yüreklerde, kavga sert ve elçinin Cadillac’ı ters yüz… Bir ateş yükseliyor ODTÜ’nün tam orta yerinde, yanan celladın ABD bayraklı makam arabası! Bilâhare kaçaklıklar göçeklikler, teslim oluşlar, gözaltılar, süren davalar… İnsanlık tarihine altın harflerle geçiyor eylem, duyulan devrimin ayak sesleri! Lâkin 12 Mart faşizmi düzenin imdadına yetişiyor, başlıyor cadı avı… O ne? Aranan Coşkun Abi yine ortalıkta yok! Duyuyoruz ki yurtdışına, İsveç’e tüymüş, daha doğrusu zorunlu sürgünlük hâli… O tarih bu tarihtir kendisini görmedim… Elimde siyah&beyaz bir fotoğraf, bakar bakar dururum Hasibe Teyze’nin gülümseyen yüzüne, ana yüreği işte, kim bilir ne acılar çekmiştir? Ya benim aktardıklarımla ilişkim? Genç bir öğretmenim, üstelik sosyalist… Vietnam’ın lideri Ho Amca (Chi Minh) ile terminolojiyi okuyorum… Bu kadar referans yetmez mi? Hey gidi yıllar, nereden nereye… Adresini bilsem mektup yazacağım Coşkun Abime… “Artık dön ülkene”… Ve “İleri demokrasi”nin üstün faziletlerinden söz edeceğim! Evet, bugün 6 Ocak 2014… O günlerin özlemiyle kırk beş yıl öncesine kadeh kaldıracağım… Bir yanımda Coşkun Abi diğer yanımda 60’lı yıllar. Bağımsızlığın simgeleri, bir döneme damgasını vurmuş kahramanların onurlu mücadelesi, namuslu idealizmin yüreklerde yaşandığı devirler… Öyleyse bir kez daha selâm olsun 6 Ocak 1969’a… Binlerce kez şerefinize! www.gazetemen.com .

Yolsuzlukların gölgesinde seçim!

Macit CÜNÜNOĞLU

Siyaset genel anlamda toplumları yönetme sanatıdır. İktidara gelmenin en önemli püf noktası da ustalıkla yapılacak ittifaklar ve ilkeleri zedelemeden verilecek ödünlerdir. Örneğin yerel seçimler ve başta İstanbul, Ankara… Hangi sihirli formül uygulanırsa AKP göçertilir? Hiç de kolay değil, yirmi yıldır yıkılamayan kalelerden söz ediyoruz. Dolayısıyla üfleyen, sallayan, teorik saçmalıklardan uzak tartışmak zorundayız. Ayrıca ideolojilerin popülerliğini yitirdiği süreçte meseleyi masaya yatırıp uygulanabilir çözüm yolları üretmek durumundayız. “Ne adına?” “Sen kimsin?” soruları yöneltilebilir… Elbette haklılar… Lâkin bu kadar kafa yorduğumuza göre tek derdimiz var… Ve cevabımız da o doğrultuda; “insana yakışır haysiyetli bir yönetime sahip olmak!” Yetmez mi? Üstelik ülke lağım çukuruna dönüşmüşken bu kadar pis kokular dayanılacak şey mi? İnanın gündelik siyaset, partiler veya adaylar umurumda değil… Yeter ki yaşadığım kentte ve Başkent’te derebeylik düzeni sona ersin… Bu da az şey mi? Yoksa işi idealize ederek ve eldeki malzemeyi de yok sayarak kusursuz adayları uzaydan ithâl etmek kolay… Ancak seçmene tanıtmak, benimsetmek zor iş. Örneğin Adanalı Aytaç Durak, beş ayrı parti beş seçim zaferi… Buyrun, siyaset biliminin hangi çerçevesinde değerlendireceksiniz?.. Veya toplum psikolojisi, sosyoloji, antropoloji her neyse, gönlünüzün çektiği, aklınızın tecrübelerinizin yettiği alana sokun… Yalnız ikna edici sonuçlar çıkartmaya çalışın… Dolayısıyla bir başkadır benim memleketim! Seçmen yeri gelir partisinin yeri gelir güvendiği adayın fanatiğidir! Ayrıca bu konunun en ilginç örneği de Ecevit’tir… Rahmetlinin partisi yüzde 22’yi görüp iktidar oldu, kocayıp çekildi, yüzde 1 (bir)… Ülkemize özgü siyasetin cilveleri mi dersiniz yoksa necip halkımızın kıvrak manevra ustalığı mı? Ne derseniz deyin, bu halk dün başına taç yaptığı siyasî figürleri günü geldiğinde kıçına tıkaç yapmaktan geri durmaz… Ben demiyorum, atalarımızın tespiti, ayrıca tecrübeyle sabit değil mi? Son olarak bir de CHP’nin medyatik yüzü, sosyal medyanın vazgeçilmez fenomeni Muharrem İnce’ye kulak verelim… Geçenlerde katıldığı televizyon programında izleyicinin sorusu üzerine “Eğer bunca rezilliğe rağmen AKP’nin oyu artarsa siyaseti bırakmak lâzım!” İşte sözün bittiği yer… Ki sevgili İnce ile aynı görüşteyim. Asla “yok, olmaz, bu kadarı da fazla" demem. Mademki bu ülkenin vatandaşı hırsızların hırsızı, tescillisi, yurt içi yurt dışı en şöhretlisi Jet Fadıl’ı parlamentoya taşıdı… Rıza Sarraf da hapisten aday olsun (uzun süre yatacağı da şüpheli)… Ebru’nun aşkına seçilmezse; elbette bazıları gibi Taksim’e çıkıp anırmam, ama “olmaz olmaz” ilkesinin sıkı bir taraftarı olarak paraya kıyıp turistik amaçlı umreye giderim… Daha ne olsun? Önemli not: İşbu yazı millî iradeye saygısızlık içermemektedir. İlgililere ve kamuoyuna ilânen duyurulur. Yaşasın sandık, yaşasın ileri demokrasi! www.gazetemen.com .

Baykal'a gizli mektup!



Macit CÜNÜNOĞLU

Dur! Lütfen dur! Önce Kılıçdaroğlu ile görüşüyorsun… Eyvallah, partinin başkanı… Meclis başkanı ile görüşüyorsun… Ona da eyvallah, ne de olsa milletvekilisin, vekillerin başkanı… Ya Cumhurbaşkanı? Lütfen yani! Dur, burda bari dur, sıfatın statün ne? Yoksa sen birilerinin iddia ettiği gibi CHP’nin kadrolu imamı mısın? Biliyorum hastalığını… Kariyerizm, iflâh olmaz, maalesef tedavisi yok… Ne kaset durdurur ne ikinci lig… İllâki bir numara olacaksın, ilken “az olsun benim olsun”… Yeter ki kaptanlık bandı kolunda olsun. Hatırlıyorum siyasî özgeçmişini… 74’te bakandın, 78’de yine… 90’larda Başbakan yardımcısıydın… Görüp göreceğin o, 8 dönemdir parlamentodasın… Bir tebelleş oldun CHP’nin başına… Ne koltukmuş be? İki kez istifa ettin, gözün hâlâ makamda… Pes doğrusu diyeceğim ama Kamer anlar sen anlamazsın! İşin yok mu… Gitsene be kardeşim. Seni görmekten ruhum sıkıldı, sen sıkılmadın. Torunlarının torunlarıyla oyna, Konyaaltı’nda  falezlerde suya gir… Spor yap, koş… Lâkin CHP’den, meclisten uzak dur… Yetti gari! Görüşme… Çankaya’ya çıkınca toplumun gönlünde güller mi açacak… Yoksa devletin sır perdesi aralanıp kirli çamaşırlar ortalığa mı saçılacak? Aman aman, sen de kalsın… Otur oturduğun yer de. Eğer devletin bekasını dert ediyorsan… Bir kez daha lütfen! Kusura bakma ama başlarım devletinden bekasından… Sen halkın bekasından söz et… Aldığın yüzde 20 oylardan vazgeç… Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa… Sen onu merak et. Fakat tekrar gündeme oturdun ya… Helâl olsun… Sen var olduğun sürece, CHP’de ne Kılıçdaroğlu’nun ne Sarıgül’ün borusu öter… Aynen emniyet supabısın; statüko, eski Türkiye adına! Öyleyse yola devam, tak koluna Tayyip’i… Dün olduğu gibi selâmete koş… Üç kuruşlu çıkar, yıpranmayan egon uğruna! www.gazetemen.com .

Adaletin kaybolan vicdanı!



Macit CÜNÜNOĞLU

İddia ediyorum, AKP sandığa gömülsün, hapishanelerin yarısı boşalır. Çünkü iktidarın enteresan bir hukuk anlayışı var. Başta evrensel standartları yok, kişiye gruba göre değişebiliyor veya uygulamada çıkan ofsayt pozisyonlar yürütmenin gözü kara hamleleri sayesinde bertaraf ediliyor. Örneğin 182 vatandaşımızın ölümünden birinci derece sorumlu tutulan ve ağır cezalara mahkûm olan Hizbullahçılar garip bir şekilde davul zurna eşliğinde salıverildiler, bilâhare yarım ağız “pardon” denilse de iş işten geçmişti, çoktan tüydüler! Şimdilerde de sosyolog Pınar Selek’in peşine düşmüşler; beraatlar, ağırlaştırılmış müebbetler, Fransa’dan iade talepleri havada uçuşuyor… Davanın seyrinde hukukun ibretlik dalgalanmaları, papatya falında olduğu gibi peşpeşe verilen “Suçlu-Suçsuz” kararlarıyla donatılmış bir dosya… Avrupa’da hangi mahkemeye gitse hâkimler kıçıyla güler! Lâkin bu topraklar oldum olası harikalar yaratmaya pek bir sevdalıdır… Ki dünyada saygın imajımız zedelenmesin, adaletin asil pençesinden kurtulan olmasın! En son Şirinceli Sevan’ı nişanladık, tam isabet… Mahpushanelerin iki yıl zorunlu misafiri olacak, zafer hukukun! Suçu ağır, 60 metrekare ev, köy evi, salon salamanje helâ… Türkiye sizinle gurur duyuyor hâkimler! Bastırın, göz açtırmayın kefereye, yastığına el koymuş gardiyanlar… İki evlâdıyla vedalaşmış Sevan, el sallamış dostlarına ve ilâve etmiş: “Asla pişman değilim” ... İstanbul’un meşhur kaçakları geldi aklıma… Beyoğlu’nun göbeğindeki Demirören Plaza, bir de Başbakan’ın kafayı takıp meydanlarda dillendirdiği Zeytinburnu gökdelenleri… Tarihî yarımadanın siluetini bozan hilkat garibeleri! Demirören taçlandı, Futbol Federasyonu başkanlığına sıçradı… Erdoğan’ın dostu müteahhitin akıbetini bilmem, en son umrede görülmüş… Yanında iktidarın milletvekilleri varmış! Yine de Sevan Nişanyan’ın 60 metrekaresini ve 2 yıllık cezasını baz alarak hesap yaptım; kaç yıl hapis yatar Demirören ile Zeytinburunlu güzel? Neyse, bu ülkede temel sorun hukukun kaybolan vicdanı. Sevan Avrupa’da yaşasaydı kültüre turizme yaptığı katkılardan dolayı devlet nişanıyla ödüllendirilirdi, bizde ise hapishane yolları! Biliyor musunuz, kitaplığımın en değerli eseri “Sözlerin Soyağacı”… İmza Sevan Nişanyan, nefis bir Türkçe etimolojik sözlük… Her daim yararlandığım kaynak kitap bir Ermeni vatandaşımın alın teri. Ne mutlu bana ki Şirince’nin evrensel ruhunu anlıyorum… Ve o güzelim vişne şarabından yudum yudum içiyorum… Kadehimi Sevan’ın onurlu mücadelesine kaldırırken, pikabımda Sevim Tanürek’in buğulu sesi… Sahi, bu kadını kim öldürdü? Hatırlayan var mı? Sen çok yaşa vicdansız adalet e mi! www.gazetemen.com .

Eğitimin çirkin yüzü!

Macit CÜNÜNOĞLU

 

Yeni yılın ilk skandal haberi internet sayfalarına düştü.
Olay Amasya’nın Gümüşhacıköy ilçesinden…
Din dersi öğretmeni Abdussamet Arslan “Bir sunni alevi ile evlenirse
yüz kırbaç cezasıyla cezalandırılır, çocuk yaparsa ölür.”…Bununla kalsa iyi, devam ediyor…
“Kurtuluş Savaşı’na yardım eden bayanların başı kapalı olduğu için
biz bu savaşı kazandık, bugün olsa kazanamayız.”…Ve etek boyundan cinsel değerlere kadar uzanan bir yığın zırvayla süslenen
ders notları, insanın kanını donduracak türden.

Okul Müdürü ise olayın abartıldığını;
“Ben ne soruşturma açtım ne de inceleme başlattım. Öğretmen masum,
bir suçu yok. Bu olayın üzerine gidersek diğer öğretmenler de artık
ders anlatırken ağzından bir şey kaçırmamak için rahatsız olacak.
Bütün toplumu kucaklayıp, kazanmamız lazım” diyor.

İşte Türkiye işte Millî Eğitim’in hâli!
Fikir yoksunu zavallı öğretmeni mi eleştirirsiniz yoksa ona sahip çıkan idareciyi mi?
Veya tepeden tırnağa çağdışılığa, bağnazlığa sürüklenen eğitim sistemini mi?
Evet, zaman zaman miting meydanlarında tanık oluyoruz…
Halkımız haykırıyor; “Türkiye seninle gurur duyuyor!”…Duyun bakalım, ileri demokrasilerde mahzuru yok…
Lâkin bu öğretmeni, bu zihniyeti ne yapacağız?
Onunla da mı gurur duyacağız?

Ayrıca söz konusu eğitimcinin düşünce yapısı resmî ideolojinin vazgeçilmezi…
Irkçı, şeriatçı, mezhepçi, ayırımcı…
Ve sorumluları belli, bugünkü iktidar ile yaslandıkları cemaatler.
Zaten uzunca süredir Millî Eğitim siyasetin ve tarikatların arpalığına dönüştü…
Geçmişin KİT’leri gibi, yalnız bir farkla…
Buralarda üretilen meta değil ülkemizin geleceğini belirleyen genç beyinler…
Hani M. Kemal’in cumhuriyeti emanet ettiği…
Evlâtlarımızı, torunlarımızı yarınlara taşıyacak eğitimciler ordusu…
Vah vahhh!
Gelinen nokta öylesine berbat, öylesine ürkütücü ki!

Bu saatten sonra gel de Abdussamet hocayı akla, izana davet et.
Ne demeli bilmem ki, bilimin, düşünsel özgürlüğün faziletlerini mi?
Emin olun bir kulağından girer, sindirim sistemine uğramadan kıçından çıkar…
Çünkü organizması işkembeye bağlı kalın bağırsaktan oluşmuş…
Elbette kafası da vardır ama o kafa orta çağdan (skolastik) kalma…
Evrimleşme sürecini tamamlayamamış, prematüre türden!

Her zaman söylemişimdir…
Bir ülkenin iki bakanlığı önemlidir.
Birincisi Maliye…
İkincisi Eğitim…
Parayla geleceği (gençliği) elinde tuttu mu…
Gerisi hikâye.
Ya güneşi görürsün ya karanlığı…
Bugün olduğu gibi, tercih sizin!

www.gazetemarjinal.com

.

"Dün dündür..." çağı!

Macit CÜNÜNOĞLU

Son yolsuzluk ve rüşvet olaylarının ülkemize hayrı dokundu. Daha doğrusu bu musibetten sonra epeyce ayrılıklar yaşandı. Bilhassa kanaat önderleri arasında, ne de olsa pek çoğu sabah akşam televizyon ekranlarından âkil adamlar tafrasıyla vaaz vermekte… Kimi Bay RTE’nin safında yer tutarak övgüler düzmekte… Bazıları da Hoca Efendi’nin başını çektiği Hizmet hareketinin hizmetçisi olmayı sürdürmekte. Darbe dönemlerinde de böylesi derin çatlaklar yaşanır… Meselâ 27 Mayıs, destekleyen anlı şanlı öyle kalemşörler vardı ki, ilk akla gelen Çetin Altan ile rahmetli İlhan Selçuk. Bilâhare bu iki yazı ustasından ilki Özal üzerinden serbest piyasaya müthiş bir giriş yaptı, peşinden mahdumlarını sürükleyerek. İkincisin darbe seviciliği ise ölümüne kadar devam etti… Öyle ki, başında bulunduğu gazeteyi yerlerde süründürecek kadar inatçıydı, son zamanlarında da kızıl elma koalisyonunu savunur olmuştu… Biraz daha zorlasa Ergenekon şemsiyesi altında hayata geçirecekti ama kader utansın, Zekeriya Öz imdada yetişti, zaten ömrü de cevaz vermedi, makul sayılabilecek bir yaşta hakkın rahmetine kavuştu. Gelelim asıl meseleye, daha düne kadar Hizmet hareketini dibine kadar savunup da bugün lânetleyenlerin düştüğü trajikomik hâllere… Hakikaten kontrpiyede kaldılar, sahibinin sesi Zaman grubunu saymazsak büyük bir bölümü iktidar cenahında yer aldı… Ne de olsa mama orda! Köftehorlar işte, içi dolu ayakkabı kutusunun kokusunu 450 Km. den alırlar! Veryansın ediyorlar, sevgili gülen çoğu zaman salya sümük ağlayan Hocamıza… Ne fettanlığı kaldı ne Amerikancılığı… Dosta düşmana karşı ayıp oluyor ama elin ağzı torba, sahip oldukları köşeler zincirli değil ki, yaradana sığınıp çakıyorlar. İnanın bugünlerde Bugün ile Samanyolu’nu izliyorum… En doğru, en güvenilir haberler onlarda, ayrıca yayınlarında penguen hindi gibi mahlûkatlar da yok… Muhalefetin en hasını en kralını dobra dobra yapıyorlar, üstelik tırışkadan değil… Takdim ettikleri malumatın alayı belgeli, helâl olsun adamlara! Gelgelelim Tayyip Usta’nın, Yeni Türkiye hayâllerinin peşinden koşanlar… Görev kıtası gibi her yerdeler, işleri Sultan’ın saçma sapan komplo teorilerini savunup şirinlik yapmak, ayakları yerden kesilmiş kaz misali! Uçuyorlar, uçuyorlar… Kalemleri, söylemleri de öylesine kıvrak ki… Devir değişsin, yıkılsın kaleler… Bugün Hoca’ya yaptıklarının aynısını Erdoğan’a da yapacaklar… Ve konacak bir bataklık elbette bulacaklar! Sen çok yaşa Demirel… Ne iyi etmişsin “Dün dündür…” gibi mucizevî formülü bularak… Çağımızda herkesin ihtiyacı var! www.gazetemen.com .

Hoşgeldin 2014

Macit CÜNÜNOĞLU

2013 yeni yıla bir yığın olumsuz miraslar bırakarak geçti gitti. Peki, giden yıldan neler hatırlıyoruz? Birinci Gezi olayları veya isyan boyutuna varan başkaldırı… İkincisi, yılın son ayında patlayan yolsuzluklar, rüşvetler… Ve paçavraya dönen hukuk sistemi! Bir de sultanın önlenemez savrulmaları, konuştukça batan, aldığı kararlarla cumhuriyet tarihimizde ilkleri başaran. İbretle izlediğimiz manzara gerçekten çılgın projelerin ürünü, özel hayatlara karışma pahasına dersine çalışılarak üretilmiş, her türlü soygundan, rüşvetten beslenerek bataklığa dönüşmüş sistem. Elbette savunma mekanizmaları hazır… Başta havada uçuşan pespaye komplo teorileri… İçi boş, inandırıcılıktan uzak suikast-tuzak tezleriyle desteklenip garip bir felakete sürüklenen ülkemiz… Ve suçüstü yakalanmanın ayıbını taşımayacak derecede salkım saçak iktidar ile piyasada bolca mevcut gönüldaşları… Bir telaş, bir şaşkınlık, bir korku! Yaşanan hızlı bir şekilde halktan kopuş süreci… Çünkü yeni yılın gündemi iki sandığa endeksli. Öyleyse haydi Türkiye… Sesi her zaman az çıkan namuslular ordusu… Birinci hedef Gezi’nin namusuna sahip çıkmak… Ki o isyankâr ruh evlâtlarımıza bırakacağımız en değerli miras… İşte bu duygu ve yürekle 30 Mart’ta sandıkların başındayız… Başta İstanbul ve Ankara derebeylerini yıkmak için. Gerisi kolay, domino teorisi mi kelebek etkisi mi dersiniz? Kaleler bir kez yıkılmaya görsün… Eğer diyalektiğin yasaları bizleri yanıltmazsa… Büyük final, tarihî hesaplaşma, tekrar buluşacağız sandıkta… Gündem cumhurbaşkanlığı seçimi. Bence en keyiflisi, halkımız Sultanımızı oylayacak… Ekseninden kayan ülkemizi evrensel hukuk çerçevesinde ya yörüngesine oturtacak… Ya da yolsuzluklara, rüşvetlere, dinsel maskeli şeytanlara evet diyecek. Evet, iyimser gönlüm 2014’e merhaba derken umutlu olmak istiyorum… Beton istilâsına dur, AVM saltanatına hayır diyebilmenin heyecanıyla… Temiz Türkiye, gülümseyen toplum, yaşanabilir çevre, gelecek nesiller uğruna mücadele bayrağını yükseltelim, aydınlık yarınları kurmak için… Hoşgeldin 2014, emeklerimizi boşa, yüzümüzü kara çıkartma.

Zor durumda Vatan!



Macit CÜNÜNOĞLU

Yılbaşı arifesinde demokrasi ayakkabı kutusuna girdi. Ne demişti Bülent Abi; “Ben kum torbası değilim!” Vuran kim? Kim olacak, anlı şanlı Sultan! Yalnız dövülen Bülent Abi olsa iyi… Ne yargı kaldı, ne yasama. Alayı nasibini aldı. Tanık olduğumuz manzara meşrutiyette olur mu? Olmaz… Ne de olsa bir alt organ var… Ya şimdi? Ne organı, dersimiz biyoloji mi… Veya kuvvetler ayrılığından bahisle yurttaşlık bilgisi mi? Geç bunları geç… Yaşadıklarımız -dilim varmıyor söylemeye ama- resmen neofaşizm… Hem de bir gruba dayalı değil, tek kişinin egemenliği… Savcıdan, hâkimden, bakandan, milletvekilinden hesap soran! Hâlbuki ne kadar umutlanmıştık… Bir taraftan Bülent Abi itiraz ediyor diğer taraftan cemaat… Oh dedik! Lâkin hevesimiz kursağımızda kaldı. Kadük oldu ileri demokrasi atılımları, evrensel insan hakları standartları… Sebep olanlar utansın! Keşke şu dershaneler sorunu yaşanmasaydı… Keşke yolsuzluklar, rüşvetler, hırsızlıklar su yüzüne çıkmasaydı… Ne güzel geçinip gidiyorduk… Ah ahhh! Kader işte, kıydılar güzelim cumhuriyetimize! Ayıp oluyor iç ve dış kâfirler… Faiz lobisi, Tahtakale piyasası, bilhassa Halk Bank düşmanları… CHP’liler, Geziciler, Esedciler, Amerikancılar, Avrupacılar, Siyonistler… Kısaca yedi düvel… Nedir len Sultanımıza kastınız? Kodu mu oturtur… Ne hukuk dinler ne demokrasi… Ne de olsa Kasımpaşalıdır! Son sözüm de Bavulcuzadelerden Baransu Abime… Diyor ki, “Kılıktan kılığa girdiler… Yedikleri yetim hakkı, çaldıkları para, aldıkları rüşvet ortaya çıkmasın diye utanmadan bir de ellerini Allah’a kaldırıp dua seansları düzenlediler… Utanmadan milletin yüzüne baktılar ama Allah’a nasıl baktılar doğrusu hayretler içindeyim. Dini de Müslümanlığı da başlarındaki örtüyü de kısacası tüm kutsalları da yalanlarıyla kirlettiler. Değer miydi bu kadar alçalmaya, alçaklığa…” Evet, haklı olmasına haklı da… Ya sen, ya siz? Kısaca düştük ellerine… Satırla katırın arasına, seç beğen al… En iyisi mi önümüze, yeni yıla bakalım… Tazelensin umutlar, sevgiyle saygıyla nice yıllar. Not: Baransu ağır yazmış, Sultan’ın yerinde olsam anında dava açar sesini soluğunu keserim. Bu toprakları çobansız köy mü sandı... Bastır büyük Usta, arkandayız! www.gazetemen.com .

Kumpaslı Demokrasi!

Macit CÜNÜNOĞLU

“Tarihin bizi donattığı kıt malzemeyle insanı yargılamayı   kesinlikle reddediyorum.” Mahatma Gandhi Yaşı dört buçuk milyar olan gezegenimizde insanoğlunun varlığı çok yeni… Homo Erectus (Dik duran insan-RTE değil canım): 1 milyon yıl Homo Sapiens Sapiens (Biz): 89.000 Afrika’dan dünyaya yayılışımız: 66.000 İlk duvar resimleri: 30.000 İlk tarım: 10.000 İlk şehirler (Çatalhöyük-Eriha): 9.000 İlk yazı: 5.000 İlk kitap (Gılgamış): 4.500 Birleşmiş Milletler’in kuruluşu: 78 Evrensel İnsan Hakları Sözleşmesi:75… Ve 21’inci yüzyıl, günümüz, TÜRKİYE. Tarih bilinciyle bir kronolojiye bakıyorum, bir çağımıza… En önemli fark elektrik (aydınlık) olsa gerek. Gecenin gündüze evrildiği, karanlığın mahkûm olduğu çağ. Bir de HUKUK. İnsanlığın en büyük kazanımı… Aklın düzenden, dogmatizmden, dinden bağımsızlaşarak özgürleştiği ve Fransız Devrimi’nden sonra modern toplumların benimsediği kurallar manzumesi; özgürlük-eşitlik-kardeşlik ilkeleriyle yükselen değer. İlkel komünal, köleci, feodal, kapitalizm derken geldik Yeni Dünya Düzeni’ne… Yani küresel sermayenin egemenliğine… Arada “Sosyalist Sistem” var ki, yetmiş yıllık acı tecrübe… Sizlere ömür, Marx Amcaya selâmlar eşliğinde! Evet, çağımızın parlayan yıldızı HUKUK, HUKUK, HUKUK… Onun bununki değil, günü geldiğinde herkese lâzım olan evrensel gözde… Yalnız bizim ülkemizde ortalık malı, tabiri caizse fahişe! Nasıl mı? Nasıl olacak canım, fırsatını bulan her güç yatağa atıyor… Dün vesayetçi militarizm, bugün vesayetçi siyaset… İkisinin de ortak paydası kapitalizm… Gelen ağam giden paşam… Ezilen halk, kahramanımız cambaz… Fondipliyorlar vicdanı cüzdanında olan reziller! Üç kuruşluk saltanat adına bu ülkede ne huzur kaldı, ne sükûnet… Evrensel hukuk hacıyatmaz maskaraya döndü. Sanırsınız sahibinin sesi alametifarika… Polis-Savcı-Yargıç figüran… Hukuk çaya çorbaya limon… Dünya’nın, Avrupa’nın en büyük adalet sarayları… Tüy dikiyor insanlık değerlerinin üstüne! Ya tarih, ya kronoloji? Ne anlar cemaat, ne anlar siyaset… Bulmuşlar kuzu gibi bir halk, her türlü sömürü tavan yapmış… Düşmeye gör devletin tezgâhına, her taraf kirli kumpas! GAZETEMEN-MARJİNAL .

Kedi!

Macit CÜNÜNOĞLU

Rejim şirazesinden çıkmıştır, sorumlusu da iktidarın başıdır. Bir ülke düşünün ki, “yürütme” kendi atadığı hâkimlerden savcılardan şikâyet ediyor… Kime? Halka, yüzde elliye, makarna bulgur dağıttığı yeşil kartlıya… Vah vahhh! Zavallı memleketim, ne hâllere düştün? Hani demişler ya, “kılavuzu imam olanın burnu baldan çıkmaz.” Aynen öyle, ülkeyi bir yolsuzluk bir hırsızlık sarmış ki… Sormayın gitsin! Çalan mağdur, hırsızı yakalayan düşman… Utanmasalar hırsızı muhalefetin akrabası yapacaklar! İnanın bu manzarayı gördükten sonra aklıma kedi geliyor… Köşeye sıkışan, gözlerinden ateş çıkıp dişlerini gösteren… Süt dökmüş, ciğer çalmış, üstelik ortalığa pislemiş… Hesap soruluyor, daha doğrusu sorgulanır gibi yapılıyor… Lâkin kedi arsız, pişkin, yavuz hırsız… Hırlıyor, mırlıyor… Haince saldırıyor; bir elinde kefen arkasında kıllar… İnsanlık onuru ayaklar altına alınıyor. Ah ahhh! Türkiye Türkiye olalı böylesini görmedi… M. Kemal’i katmayalım hesaba, nurlar içinde yatsın. Millî Şef siyaseten iyidir kötüdür, herkes kabul eder ki haysiyetlidir namusludur. Menderes derseniz? Evlâtları dâhil bugünkülerin yanında çamurun içinde parlayan ve asla kirlenmeyen, onca demokrasi yanlışına rağmen çalıp çırpmayandır. Ve siyaset-î azam… Evet evet, Demirel… Aile boyu geometrinin yamuklar silsilesinden… Yine de bireysel anlamda sütten çıkmış ak kaşık… Altüstü Güniz Sokak’ta bir gecekondu ile binlerce kitap… Gece gündüz dua ediyor; “Tanrım giderayak bi daha bi daha beni Cumhurbaşkanı yap!” Nihâyet Özal ve Özalizm… Bir devrin başlangıcı, “işçinin şerefiyle zenginin şerefinin eşit olmadığı” yıllar… Prenslerin, papatyaların dayanılmaz saltanatı, görgüsüzlüğün hüküm sürdüğü, bir konulup beş alındığı devirler… Devamında mesutlar, çillerler, erbakanlar vesaire vs. Kısaca ahlâk denilen kavramın tedavülden kalkıp sürgüne gönderildiği yıllar… Tek kelimeyle utanmazlık çağı, kirli savaş uğruna on binlerce gencin yitirildiği, binlerce faili meçhul cinayetin işlendiği kopkoyu karanlık bir çağ! İşte günümüz; tam da yakın tarihin kara lekelerini lânetlerken… Yüksek huzurlarınızda K E D İ… İnanın böylesi görülmedi… Hain, sinsi, kurnaz, rezil, hırsız, himayeci… Ve aydınlığa laikliğe demokrasiye hukuka cumhuriyete düşman… En tepede, baş edebiliyorsan baş et… Eyyy namuslu müslüman, onurlu İNSAN! MARJİNAL-GAZETEMEN .

Hırant'ı düşünürken...



Macit CÜNÜNOĞLU

Balyanlar 18. ve 19. yüzyıllarda saray mimarı olarak Osmanlı tarafından yaptırılan birçok önemli esere imzasını atan Ermeni ailesidir. Birkaç tanesini hatırlatayım, gerisini siz tasavvur edin. - Dolmabahçe Sarayı - Yıldız Sarayı - Beylerbeyi Sarayı - Çırağan Sarayı - Valide Sultan Sarayı - Defterdar Sarayı - Dolmabahçe  Camii - Aksaray Camii - Ortaköy Camii - Nusretiye Camii - Küçüksu Kasrı ve onlarca eserle bu liste uzayıp gider… Ki sadece çok azını sıraladığım eserler İstanbul’u İstanbul yapan eşsiz örnekler ve sanatsal özellikleri ile de yerli yabancı turistlerin başlıca uğrak yerleridir. Gotik ve barok sanatından esintiler taşıyan yapılar âdeta İstanbul’un incilerle bezenmiş kolyeleri olup, yeryüzünde bu kadar güzel fotoğraf veren başka bir kent yoktur. Gel gör ki son yılların modası ve teknolojinin getirdiği nimetlerden yaralanma adına pek çok kutsal mekânda elektronik panolar vardır, dinsel öğütlerin ayetlerin yer aldığı. Bir tanesi de Kadıköy meydanına bakan Sultan III. Mustafa İskele Camii girişinde… Basından okudum, Hristiyanların Noel Bayramı’na denk geldiği gün Maide Suresi’nden 51. Ayet ışıklı panoda boy göstermiş, binlerce insanın önünden geçtiği cami duvarında… Ayet diyor ki, “Ey iman edenler, Yahudi ve Hristiyanları dost edinmeyin. Onlara birbirinin dostlarıdırlar. Sizden kim onları dost edinirse kuşkusuz o da onlardandır.” Cahil çirkinliği sosyal medyaya yansıyınca Kadıköy Müftüsü yazının yanlış anlaşıldığını, Hristiyanların hedef alınmadığını ve ayetin kaldırıldığını ayrıca İstanbul Müftülüğü tarafından soruşturma başlatıldığını ifade etmiş… Ne diyelim, 21’inci yüzyılda yaşadığını henüz fark etmeyen canım ülkeme yakışır! Bir ırka dayalı faşizm vardı, insanlığın baş belâsı… Bir de dine dayalı faşizm hortlasın, hoşgeldin hoşgörü çağı… Ne yer ne içersin? Lâkin bizim buralarda maalesef hoşgörüye ihtiyaç yok… Çünkü sultanımız sayesinde “Tek Bayrak, Tek Milliyet, Tek Din”    altında geçinip giden asîl bir milletin efradıyız! Zaten az kaldı, biraz daha gaza basarsak kökünü kazıyacağız Rumların, Yahudilerin, Ermenilerin… Dilerseniz son tiraj durumuna bakalım: Rumlar: 2.200 Yahudiler: 17.000 Ermeniler: 57.000 Ve toplumsal tahammül: 0 (sıfır) Aslında bugün ecdadımızdan, padişah eşlerinden söz edecektim… Soylarından, soplarından… Fakat şu Maide suresinin 51. Ayeti yok mu, iyice iştahımı kaçırdı… Bir de sultanımızı dinledim, Üsküdar da konuşuyordu… Kefenden, savcıdan, HSYK’dan, emniyetten dem vuruyor… Toplanan güruh karşılık veriyor; “Dik dur eğilme, bu halk seninle!” Kafiyedeki ses uyumuna hayran kaldım ve Hırant geldi aklıma… Yakında ölüm yıldönümü… Her yıl olduğu gibi katledildiği yerde olacağım, bir avuç on binlerle… Ellerimizde karanfil, yüreklerimizde derin sızı… Haykıracağım sonsuzluğa; “Yaşadıklarımız rüya mı yoksa hayâl mi?” Anlıyorum ki insanlık çoktan ölmüş, öyleyse Fatiha eşliğinde bir ayet gönderelim, yine Tanrı kelâmından Hırantcığımın aziz ruhuna, içinde güvercinler olan. Gelinen durum ne kadar acı; siyasetiyle, hukukuyla, adaletiyle, inançsal boyutuyla… Nereye elinizi atsanız elinizde kalıyor, nereye dönseniz karanlık… Galiba ülkemizde ağır bedeller ödenecek ve güneş geç gelecek… Düşman yaratma kültüründen beslenen efendiler başımızda olduğu sürece! GAZETEMEN .

Dosttan mektup!

Macit CÜNÜNOĞLU

 

Yeni yılı karşılamaya hazırlanan ülkemizde işler karışık…
Yakın zamanda da düzeleceğe benzemiyor.
Vesayet rejimlerinden sonra kusursuz işleyen iktidar mekanizması
çatırdamaya, yarılmaya başladı…
Çünkü kurdukları sistem de maalesef vesayetçi, üstelik tek kişinin
hegemonyasına dayalı, bir anlamda seçilmiş krallık modeli!
Yargı kurumları harmanlanmış, kolluk güçleri tırpanlanmış,
sapır sapır dökülen yürütme, yeniden dizayn edilen parlamento…
Bu saatten sonra kimse demokrasiden, hukuktan, adaletten söz edemez.

Evet, kına yaksın Sultan…
On bir yılda öyle bir memleket yarattı ki ne kadar övünse azdır!
Mebzul miktarda düşman, hem içte hem dışta…
Modern toplumların vazgeçilmez prensibi “kuvvetler ayrılığı”
doksandan golü yemiş, yerlerde sürünmekte…
Kafasını azcık kaldıranın kellesi koparılmakta…
Ve özgürlük, insan hakları vadederek iktidara gelenlerin zavallı hâlleri!

Çağlayan, Güler, Egemen, Bayraktar…
İstifa eden etmeyen, kadro dışı kalan, hepsi bir tarafa da…
İnanın en çok Ertuğrul Günay’a üzüldüm!
Kesin ihraç talebiyle disipline verilmiş, hâlbuki tek ayak üzerine
durma cezası ne çok yakışırdı kendisine…
N’olacak, zalimler işte!

Yine de kim ne derse desin AKP milletvekilleri içinde Ertuğrul Abim
bi taneydi; sanattan zarafetten namazdan niyazdan anlayan çelebi.
Ayrıca kamu vicdanı, “ucube” aktivesinde aslanlar gibi direnmiş,
plastik sanatların arkasında durmuştu…
Kolay değil, tek bir ağaç olmayan çölde vaha gibi parlamak…
Âdeta serap gösterdi bizlere, derin nefesler aldırdı.
Verdiği hizmetleri, dik duruşunu, açık sözlülüğünü asla unutmayacağım…
Gönüllerin şampiyonu Abim benim, Allah senden bir kere değil
bin kere razı olsun!

Dosta düşmana insanlığı, demokratlığı, kusura bakma ama azcıkta kaliteli
dönek olmayı öğrettin, varsın olsun, o kadar kusur Fettan Hoca’da da bulunur!
Her şeye rağmen yolun açık olsun…
Lütfen tivitlerini esirgeme, emin ol gönüllerin pınarısın…
Aklın sağduyunun sesi, sen nerde biz orda, gideceğin son adresi yazmayı unutma!

Aman ha!
Cemaatçilere sığınma, zaten yeteri kadar varlar…
Ayrıca aldığım son duyumlara göre tayin-terfii işlemleri dondurulmuş…
Belki senin müstesna özelliklerinden dolayı ek kontenjan açabilirler ama
gel baba ocağını da düşün derim, CHP’yi…
Hazır Baykal kızakta, söz; ben de omuz vereceğim…
Kemal Abiyi devirelim…
Ne de olsa devrimci gelenekten gelmekteyiz…
Somut koşulların somut tahlilini yaptım…
Tüm rüzgârlar iyiden, güzelden, kariyerizmden yana…
Canım Abim benim…
En kısa sürede görüşmek ümidiyle…
Öptüm!

Bir dost.

MARJİNAL-GAZETEMEN

.

Siyasî Şovmenlerin Dünyasından...



Macit CÜNÜNOĞLU

Son olaylar göstermiştir ki “Hukuk” dediğimiz evrensel değerler manzumesi ülkemizi uzun yıllar teğet geçecek. Bunun başlıca ve tek nedeni siyasiler ve siyasî dokunulmazlıklardır. Bir ülkede meclise kapağı atan her birey rahatlıkla suç işleme özgürlüğüne sahipse ve bırakın yargılanmayı, sorgulanamıyorsa neye yarar demokrasi, neye yarar adalet? Balık baştan kokar misâli iki temel sorunla karşı karşıyayız. Elbette sade ve onurlu vatandaş olarak… Birincisi “Nerden buldun yasası?” İkincisi, kürsü hariç dokunulmazlık zırhından arınmış parlamento. Yasama organı son olayları fırsat bilip bu iki engeli aştı aştı, yoksa ilk fırsatta yenisine gebedir Türkiye. Çünkü bu ülkede bazı kurumlar vardır, eğer bir biçimiyle içinde yer almak zorunda kaldıysanız kirlenmeniz kaçınılmaz olur. Örneğin yerin yüzlerce metre aşağısında üretim yapan maden işçisinin hâli, ocağa pürü pak girse bile kömürün karası sinmiştir üstüne başına… Ki o siyahlık onun alın teri, şerefidir. Ya siyaset, belediyeler, en üst makam parlamento? Ülkeye hizmet aşkıyla yanıp tutuşanların arenası değil mi? Temiz toplumlarda EVET… Peki bizde, günahtan korkmayıp ayıptan korkan toplumumuzda? Köşe dönme, sınıf atlama aracı değil mi? Bırakalım işin popülizme dayalı demogojik yanını… Yıllardır gördüğümüz manzara, dünden bugüne, yarınlara sarkacak olan… Hırsızlık, yolsuzluk, rüşvet maceraları… Ve kaynağı maalesef Ankara, kendi maaşlarında bir çırpıda uzlaşan milletvekili kast’ı, seçilmiş ayrıcalıklı sınıf, halkına tepeden bakan! Evet, “böyle gelmiş böyle gitmez” diyorsak bugünden tezi yok… Dokunulmazlıklara HAYIR, “Nerden buldun?” yasasına EVET. Başka çare de yok… Temiz toplum yolunda mesafe katetmenin yolu parlamentodan geçiyor… Kokan balıkların dünyasından, mesele parti meselesi değil… Hele hele de şovmenlerin işi hiç değil. On bir yıl çal çırp, ülkenin altını üstüne getir… Ondan sonra da siyasî erdem adına, kamu vicdanı adına bayraktarlık yap… Yemezler usta! Ebru’nun gözyaşlarına inanırım, senin istifana asla… Önce hesap verin, halktan çaldıklarınızı iade edin… Bahşiş verir gibi değil, mahşer gününü dünyaya taşıyın… Cehennem ateşini yüreğinizde hissedin ve bir kez olsun düşünün… “Nasıl kıydınız bu ülkenin geleceğine, evlâtlarına?”… Suçlu ayağa kalk; namusluca, onurluca ve yüreğiniz yetiyorsa cevap verin! MARJİNAL-GAZETEMEN .

"O"nun Dünyası!



Macit CÜNÜNOĞLU

“Zırva tevil götürmez” diye bir atasözümüz var… Sanki bugünler için söylenmiş, daha doğrusu “O” için. Konuşuyor ve hakikaten zırvalıyor. Son yolsuzluk ve rüşvet operasyonu üzerine diyor ki, On gerekçesi var ve başlıyor sıralamaya; Başta yedi düvel, faizci, lobici, iç düşman, dış düşman, Gezici, kestaneci, ana muhalefetin başı, yavru muhalefetin kıçı… Konuşuyor, hız kesmeden önüne gelene çakıyor! Ancak ortalıkta hırsız, soyguncu, rüşvetçi yok... Kundura kutusu, banka kasası, para sayma makinası, altın gümüş platin uranyum yok… Karşı cepheye geçen neo-muhalif Bayraktar’ın istifası yok… Ertuğrul’un tivitleri yok. Varsa yoksa kahrolası Sultan sevmeyenler… İstiklâl mücadelesine taş koyanlar… Paralel örgütlenmede yamuk yapanlar… Hâkimler, savcılar, polisler, bürokratlar, servisçiler… Eee, sonra? Genel Müdür, Beddua Güzeli, Obama, Esed, Çavez, leblebi çekirdek; alayı düşman saflarında! “Ciddiyet, ciddiyet”, “sadede gel” diye sesleniyorsunuz… Başta da dedim ya, fabrika ayarlarına dönmesi mümkün olmayan hatalı imalat… Hem insanlık, hem siyaset adına! Alt üstü bir soygun vakası, kahramanları siyasiler, iktidardakiler… Bakan çocukları, işadamları, bürokratlar… Kimin elin kimin cebinde belli değil durumu olsa da… Omurgada her zamanki gibi “O”… Tanrının yeryüzündeki gölgesi, yüzde ellinin taptığı… Konuşuyor konuşuyor, kırk dereden su getiriyor… Sorulara cevap YOK, YOK... Maalesef Y O K! Sizi bilmem ama ben sıkıldım. Hoşgörü sınırlarım azaldı, tansiyonum çıktı, basurum azdı… Rakıyı, sigarayı bırakmışım… Bütün doğal müsekkinler doktor raporuyla yasak… Gel de dayan… Temiz Türkiye uğruna kavga et… Evlâtlarımız, torunlarımız adına… Ve bu muhteşemlere ve yüzlerce “O” ya… Tahammül et! Not: Son dakka haberi… Yüce Türk Büyüğü İdris Abi (Naim ŞAHİN) artık saflarımızda… Oleyyy! GAZETEMEN .

Hicazkâr eşliğinde...

Macit CÜNÜNOĞLU

 

 


Ülkeye komünizm gelmedi ama rötarlı da olsa “istifa mekanizması” geldi!
Buna da şükür, bakalım hangi bakanlar kervana katılacak?
Lâf aramızda, yine de iyi direndiler…
Ne de olsa polis şefi değiller, ülkenin koskoca bakanları…
Biri İçişleri, diğeri Ekonomi…
Favori istifa aday adayları, Çevre ve Şehircilik ile AB’den sorumlu devlet bakanı.
Bir anlamda sistemin omurgası, lâkin aile boyu kirliliğe bulaşmışlar…
Çürümüş devlete destek çıkarcasına!

Hep yazıp çiziyoruz, Sultan’ın kaptanlığındaki gemi epeydir su almaya başladı…
Hatta klasmandan tenzil-i rütbe ile düştü, artık Kaptan; reis, gemi; tekne olarak anılacaktır…
Ki hak ettikleri rütbe budur.
Çünkü devlet idaresinde elle tutulur hiçbir mevzii kalmadı…
Şairin dediği gibi; “Her şey kirleniyordu, birinciliği iktidara verdiler!”
Ülke itibarı sıfır, komşularla ilişkiler sıfır, vatandaşlık hakkı sıfır…
Daha ne olsun?

Yazık, hem de çok yazık!
Cumhuriyet tarihinin en büyük yolsuzlukları yaşanıyor…
Birileri çıkıp meydanlarda; “Hicaz makamından dualar okuyor!”Dedim ya, gariptir bu ülke…
Hukuk yerlerde sürünüyor, emniyet müdürleri pas pas…
Geriye kalıyor “millî irade”, iktidarda olan…
Savrulmuş, şaşkın, yavuz hırsız misâli sağa sola çamur atmakta…
Evinin önü bataklık, lâkin cennet bahçesi göstermekte mahir…
Yalan dolan, bir çuval lâf…
Mideniz alıyorsa tüm bu rezilliklere katlan!

Suyu ısınan siyasî cami duvarının dibinden ayrılmazmış…
Gitti iki bakan, ikisi sırada…
Bir kez daha mızrak çuvala sığarsa şaşma!
Çünkü işleri bu, biat kültüründen gelen o kadar çok mürit var ki…
Hükümet istasyon, bakanlar banliyö treni…
Biri gider biri gelir…
Aslında kirlenen şerefli makamlar, vicdanlar…
Yalnız kimin umurunda, kim takar ki?

Evet, gündemde kabine revizyonu…
Fonda “Beraber ıslandık” şarkısı…
Hep beraber, tek bir ağızdan haykırıyorlar;
“YOLA DEVAM”…
Öyleyse iyi yolculuklar Usta, müsait bir yerde inecek var…
Seninle yolculuğa mangal gibi yürek, kaşarlanmış sıfat lâzım…
O da bizde yok, git gittiğin yere, lütfen bu yoksul halkı sürükleme…
Dersem, dinleyecek vicdan var mı sende?

MARJİNAL

.

Sazanlık hâllerimiz!



Macit CÜNÜNOĞLU

Bir kez daha “devlet” sorgulanıyor. Ve daha uzun yıllar da sorgulanmaya devam edecek. Çünkü devlet dediğimiz organizasyon ürkütücü, tehlikeli. Uzak durmakta fayda var, bulaşmaya gelmez. Vazgeçtik sıradan vatandaştan, bu tezim siyasiler için de geçerli… Devlet karşısında herkes haddini bilecek! Aslında bu üst yapı kurumunun mayası ekşi… Suratsız, nobran, yüzünden düşen bin pişman! Batı toplumlarının iki yüz elli yıl önce çözdüğü meseleleri hâlâ tartışıp şekil vermeye çalışıyoruz veya iktidarın hizmetinde olacak şekilde eğip büküp düzenlemeler yapıyoruz. Normaldir, “3 Y” (Yasama-Yargı-Yürütme) prensibi üzerine kurulmayan devletlerin kaderidir; illâki bir ayağı topal olacak! Son olaylardan yola çıkarak bir kez daha anlaşılmıştır ki ülkemizde devlete yaslanan yürütme erki var. Fütursuz, gözü kara, “ben yaptım oldu” zihniyetinin hâkim olduğu yönetim anlayışı, su yüzüne çıkan ister yolsuzluk ister rüşvet olsun fark etmez, kefenli müritlerle birlikte hedefe yürünecek! Oh ne âlâ! Yargının sağlam kalan tek tük kaleleri çırpınıp dursun, yasama organı meclisteki cılız muhalefet sıra kapaklarını istediği kadar vursun… Kör tuttuğunu yine öpecek… Utanmazca, arsızca, rezilce ve tüm dünyanın gözlerinin önünde! Sıkça yazıyorum, şu yeryüzünde allah için ne bir dost kaldı ne arkadaş… Yalnızlığa mahkûm olmuş garip bir ülkenin zavallı vatandaşlarıyız. Biliyorsunuz, tanrının lütfu sultanımız bir iki ülke dışında Araplarla nizalı… İran derseniz, ilişkiler uzun süredir limonî… Ermenistan zaten kırmızı kartlı… Batıya bakacak yüz de kalmadı… Birazcık Rusya, o da ticari ilişkiler aşkına, bir de liderler arasında fıtrattan gelen gen akrabalığı, ikisi de anti-demokrat asabi, astıkları astık kestikleri kestik, üstelik fazlasıyla demogojik! Neyse ki ileri demokraside çareler tükenmez… 30 Mart’ta yapılacak seçimler imdada yetişiyor. Belki bir fırsat, diktatörlüğe giden yolda kilometre taşı… Adaylarımız da nihâyet kesinleşti, İstanbul’da ceberrut devlete inat gülen surat maskesiyle piyasayı parselleyen Sarıgül… Ankara’da çaktırmadan yavaş yavaş transfer edilen Mansur… Bir umut, bir nefes… Kazanırlarsa iş bitmiştir, belki kökten kurtuluşun müjdesi… Görüyor musun Tanrım, ne hâllere düştük… Önce seçtik, şimdi yıkmak için çareler arıyoruz iktidarı… Denize düşen seçmen sazana sarılır misâli!

Yaşasın Truva atları!



Macit CÜNÜNOĞLU

Bay RTE’nin “İleri demokrasi”si bütün hışmıyla ilerliyor… Ne hukuk tanıyor ne insan hakları… “30 Mart” seçimlerinde sarı kart görmezse daha çok can yakmayı da sürdüreceğe benzer. 91 seçimlerinde de toplum aynı tuzağa düşmüştü… “Şeffaf karakollar” vadediyordu Demirel… Bu yolla iktidara geldi, Başbakan oldu. Vazgeçtik saydamlıktan, sayıları binlerle ifade edilen faili meçhul cinayetlere tanık olduk! O nedenledir ki bu ülkede liderlerin ne yalanları biter ne vaatleri. Üstelik daha dün emniyet güçleri baş tacıydı… Bugün tıkaç muamelesi görüyor… Ne yaman çelişki diyeceğim ama nafile! Ok yaydan fırladı, Cumhuriyet tarihinin en büyük yolsuzluğu yaşanmakta… Alınan tedbirler, yasal düzenlemeler gerçeği ters yüz edebilir mi? 71’in 24’ü tutuklandı, aralarında Bakan çocukları, bir bankanın Genel Müdür’ü… Hâlâ demogojik nutuklardan medet umuluyorsa batsın böyle “İleri demokrasi”, bize az porsiyonu da kâfi… Yeter ki kaliteli namuslu olsun, düşünceyi hapsetmesin dört duvara. Lâkin gidişat tehlikeli ve de ürkütücü… Ustalık döneminin çılgın projeleri saçılıyor birer birer! Karakolların etrafı zırhla örüldü, düşmeye gör, el sıkacak ne bir dost, haber uçuracak ne bir kuşkanadı bulacaksınız… Yukarda Allah, bir de sorgucun vicdanı ile baş başasınız… RTE’nin adaletinde peşrev olmaz, ne çıkarsa bahtınıza! Aynı şekilde hukuk; ne evrensel normlar kaldı, ne AİHM’si kararlarını ciddiye alan… Nurlar içinde yat Sakallı Celal, batıya ilerleyen gemide doğuya doğru koşan zihniyetin pençesindeyiz! Ayrıca Haşim Abi (AYM başkanı) gözümde büyümeye başladı… Bilhassa son zamanlarda, Balbay’ı salıverdi, belki sırada diğerleri. Zaten “12 Eylül” anayasasını beğenmiyordu, yapılana da taş koyuyor… Daha fazla özgürlük, daha fazla insan hakları diyor! Bak şu tanrının işine, muhalefetin adresi değişip devletin en yetkili makamlarına taşındı… Bir de ininden kafa çıkartıp ortalığı karıştıranlar! Demek ki bu iktidarın mezarını içteki yapılar kazacak… Bir nevi Truva atları! Ne yapalım, buna da şükür… Tek kurtulalım, yoksa bu iktidar çok yakında sokağa çıkmamızı da yasaklayacak… Bir nefes alma… Ölmeyip sürünelim, karanlığa tahammül edelim diye… Yine de kötümser, umutsuz olmayalım. Bu halk ne eylerse güzel eyler, bakarsınız önümüzdeki seçimlerde tek yönlü biletlerini kesip tarihin çöplüğüne gönderir ustalık dönemini yaşayan birilerini! GAZETEMEN .