Aşk yaşamak da sanattır...
Öncelikle gönül ister, sonra kültür.
Bambaşka bir dünyadır.
Yeter ki içine girmeye gör...
Kendini tanıyamaz, asla pişman olmazsın.
İnsanlığını da hatırlarsın.
Çarpar yüreğin, heyecanlar doruklardadır.
Kuşların kanatlarını, kelebeğin renklerini fark edersin.
Yeter ki sevgilin olsun...
Uçarsın Paris'e, Roma'ya.
Paranın ne önemi var...
Ama mutluluk yok mu?
Yaşanan cennet.
Her şeye değmez mi?
Yaşım yetmiş...
Hâlâ sevdayı düşlerim.
Uzun yıllar siyaset yollarına düştüm.
Nafile!
Dokunduğum eller boşa çıktı...
Omuz verdiğim yoldaşlar yolunu sapıttı.
Geriye de sadece hakikat kaldı.
Hayatın şaşmaz kılavuzu.
Pişman mıyım?
Asla...
Ancak aşk?
O başka...
Tazelenen yürek, sevgi yumağı...
Öyleyse...
Yürü git, gittiğin yere kadar.
m.C.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder