YENİ YILA MERHABA

Pusulası şaşmış bir toplumda yaşıyoruz.
Bol magazinli, baş rolde Mehmet Akif ile şurekâsı.
Mevzu derin mi derin; Rümeysa'nın dötü ile başlıyor, ünlü iş adamı Sadettin Saran'ın yatak odasına kadar uzanıyor.
Kafalar dumanlı, kimin eli kimin cebinde; belli değil.
Sadece yüksek perdeden Sadettin'in sesi duyuluyor: ''Ben hepinize yeterim.''
Peh peh!
Zaten Playboy erkeği dediğinde böyle olur, cukka dolu, fizik on numara, arkasında Fenerbahçe Cumhuriyeti...
Âlem buysa ipliğimi pazara çıkartıp satarım.
Kime ne?
Yemişim hak hukuku, adalet dediğin ne ki?
Her kuşun eti yenmez, Silivri onurlu insanların mezarı...
O da bende yok, öyleyse yola devam!

Ayrıca Yılmaz abim (Özdil) sağolsun.
Sıkı FB'lidir, Uğur abim (Dündar) gibi.
İkisi de Atatürk'ü pazarlama uzmanıdır.
Daha doğrusu bezirgânıdır.
Düşerlerse arkama, biri Sözcü'de, diğeri de Halk Tv'de, verirler gazı coşkuyu,
asla sırtım yere gelmez.
Ondan sonra da çarşı pazar yangın yeri...
Kimin umurunda, alan razı satan razı,
ortalık uyuşturucudan toz duman...
Ne memleket ama, saraydaki hazret dört köşe...
Çünkü burası Türkiye!

Bu arada inanmayacaksınız ama yılbaşı hazırlıklarına dün geceden başladım.
Açtım göbek rakısını, yanında üç beş nevale...
YouTube'dan Amy Winehouse'u buldum,
Yahudi asıllı İngiliz şarkıcı...
Haspam alkol ve uyuşturucu bağımlısı...
Besteci kimliği de var, şarkılarını sesini çok severim.
Amerikalı Whitney Houston gibi.
İyi ki TC. vatandaşı değiller.
Bir de saray tezgâhına takılsalar, Deniz Seki'den bin beter eder sürüm sürüm süründürürler.
Hele Amy'in hiç şansı yok, Yahudi soyundan gelmesi sebebiyle kafadan müebbet, iyi hâlden en az 18 yıl!
Sevgili Can'ımıza (Atalay) lâyık görülen ceza.
Evet, dinci milliyetçi iktidarımızın hukuk anlayışı maalesef bu seviyede.
Ve asil, korkak, kalabalıklarda cesur milletimiz de saray hamasetini sever,
Kıçı açıktır ama itibardan tasarrufu zûl sayan liderlerine gönülden sıkı sıkı bağlıdır.
Dedim ya; burası Türkiye!
Hırsızı bol, uyuşturucu tüccarları gani, 
adi suçlular af mekanizması sayesinde devlet korumasında...
Geriye de sesi soluğu pek çıkmayan yoksul halk kitleleri kalıyor...
Ki onlarda ekmek kavgası peşindeler!

Ben de Amy Winehouse dinliyorum:
''Love is a losing game...''
Sözlerini anlamasam da melodisi kulağıma hoş geliyor...
Son sürat yeni yıl hazırlığım devam ediyor.
Umutlarım pembe hayâl soslu, beklentilerim mütevazı...
Öyleyse kadehimi rahmetli kızlarımız için kaldırıyorum...
Büyülü seslerini bir kez daha dinleye dinleye yeni yıla merhaba diyorum.

Macit CÜNÜNOĞLU