Darbe değildi Gezi,
külliyen yalan.
Bir isyandı;
doğrunun, güzelin, vicdanın
başkaldırısıydı.
Ağaç olup çoğaldılar önce,
sonra orman oldular
sevginin bahçesinde
omuz omuza.
Yürüdüler, haykırdılar,
coştular meydanlarda;
“Bu memleket bizim…”
türküleri düştü dillere.
Kavga büyüdü.
Sarsıldı iktidar,
korktukça sertleşti.
Yığınlar gürledikçe
ölüm yağdı gökyüzünden.
Düştü toprağa fidanlar.
Karardı gözler,
eksildi hayatlar.
Ama direnenlerin yüreği
geri çekilmedi.
Mücadele haklıydı,
direniş onurlu.
Lâkin saraylarda yaşayan efendiler
genç bedenler geçerken önlerinden
saklandılar gölgelerine.
Siperleri devletti;
asker, polis, toma, akrep…
Bir memleketin vicdanına
derin bir yara bıraktılar,
insanı insanlığından utandıran.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder